شوخی بی‌مورد به‌همراه طعنه و کنایه، چیزی نیست جز بروز مکنونات قلبی فرد به شخص مقابل خود و ایجاد سوء‌تفاهم در درازمدت، به خاطر رودربایستی خاص ایرانی برای نگفتن حرفی که باید باصداقت و دوستی گفته شود. شوخی بامورد هم هیچ خوب نیست وگرنه از نظر حضرت علی ع مذموم و مردود نبود. بنا به گفته ایشان هیچ مردی شوخی نکرد مگر اینکه چیزی از عقلش را بیرون انداخت. اگر دقت کنید، می‌بینید بسیار کم اتفاق می‌افتد که عده‌ای با هم شوخی کنند فقط به قصد خندیدن و شاد شدن. وگرنه بیشتر اوقات افراد با مدل‌های مختلف از شوخی کردن قصد تخریب شخصیت همدیگر را دارند که این بدترین روشی است که در آینده روابط افراد را با هم مورد تهدید قرار می‌دهد.

اصلا چیزی که از نظر ائمه قابل‌تأیید نباشد، پس انجام آن هم بی‌اشکال نخواهد بود. چه لزومی دارد کاری انجام شود که نتیجه‌اش بی‌مهری و دوریست؟ گذشت ۴ فصل به این زیبایی، خود بهترین گواه است که می‌توان به نیکویی زندگی کرد و به تکامل خود اندیشید و نامی نیک به جای گذشت.

بپرهیز از اینکه سخن خنده‌آور بگویی، هرچند آن را از غیر نقل کنی، چون موجب کوچک‌شدن شخص است پیش مردم.

امام علی ع