یک نظر اجمالى به آیات قرآن مجید نشان مى‌دهد که در میان مسائل عقیدتى هیچ مسأله‌اى در اسلام بعد از توحید به اهمیت مسأله معاد، و اعتقاد به حیات بعد از مرگ، و حساب‌رسى اعمال بندگان و پاداش و کیفر و اجراى عدالت نمى‌رسد.

اهمیت معاد از نظر قرآن مجید

وجود حدود 1200 آیه درباره معاد در مجموع قرآن مجید که قریب به یک‌سوم آیات قرآن را تشکیل مى‌دهد، و اینکه تقریبا در تمام صفحات قرآن بدون استثناء ذکرى از معاد به میان آمده؛ و اینکه بسیارى از سوره‌هاى اواخر قرآن، به‌طورکامل، یا به‌طورعمده، درباره معاد و مقدمات و علائم و نتایج آن سخن مى‌گوید؛ شاهد گویایى بر این مدعى است. در جاى‌جاى قرآن مجید بعد از موضوع ایمان به خدا، ایمان به جهان دیگر آمده، و تقریبا در 30 آیه این دو موضوع را قرین هم قرار داده است. «یُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الاْخِرِ» و یا تعبیرى شبیه آن فرموده است. همچنین در بیش از 100 مورد اشاره به «اَلْیَوْمِ الاْخِرَةِ» یا «اَلاْخِرَة» فرموده است. چرا چنین نباشد درحالى‌که:

1. ایمان به خدا و حکمت و عدالت و قدرت او، بدون ایمان به معاد کامل نمى‌گردد.

2. ایمان به معاد، به زندگى انسان مفهوم مى‌دهد؛ و زندگى این جهان را از پوچى درمى‌آورد.

3. ایمان به معاد، روند تکاملى زندگى بشر را در مسیر روشنى نشان مى‌دهد.

4. ایمان به معاد، ضامن اجراى تمام قوانین الهى، و انگیزه اصلى تهذیب نفوس، و احقاق حقوق، و عمل به تکالیف، و ایثار شهیدان، و فداکارى فداکاران است، و انسان را حسابگر خویش مى‌سازد.

5. ایمان به معاد، روح دنیاپرستى را که خمیرمایه تمام خطاها و جنایات است، تضعیف مى‌کند، و دنیا را از صورت یک هدف نهایى بیرون آورده، مبدّل به یک وسیله براى نیل به سعادت جاویدان مى‌سازد، و چقدر میان این دو دیدگاه تفاوت است!

6. ایمان به معاد، به انسان در برابر شدائد، نیرو مى‌بخشد و چهره وحشت‌انگیز مرگ را که همیشه به‌صورت کابوسى بر افکار انسان‌ها سنگینى داشته، و آرامش را از آن‌ها سلب مى‌کرده، دگرگون مى‌سازد؛ و آن را از مفهوم فنا و نیستى به دریچه‌اى به سوى جهان بقا تغییر مى‌دهد.

7. ایمان به معاد، به اضافه ایمان به مبدأ عالم هستى، خط فاصل فرهنگ خداپرستان و مادّیین محسوب مى‌شود.

منبع: پايگاه تحقيقاتى قرآن