انبه در مناطق گرمسیری می‌روید و در ایران هم در هرمزگان و سیستان و بلوچستان کشت می‌شود. به خاطر قند بالایی که دارد برای بیماران دیابتی بسیار خطرناک است. اما برای کسانی که فشار خون بالایی دارند، یا مبتلا به درد سینه و گلودرد هستند مناسب است. حاوی کلسیم، پتاسیم و ویتامین C و A است و برای سیستم ایمنی، تنفس و گوارش بسیار مفید است. غیر از مربا، ترشیجات و سالادها در برخی کشورها در تهیه غذاهای اصلی هم مورد مصرف قرار می‌گیرد. در طب سنتی، درخصوص خواص و مزاج انبه آمده است که: مزاج انبه نیم‌رس سرد و خشک و مزاج شیرین و رسیده آن گرم و خشک است. سردرد ناشی از سردی را برطرف می‌کند. دهان را خوشبو می‌کند. نوع شیرین و آبدار آن تقویت‌کننده عمومی بدن، مقوی مغز، قلب، کبد، ریه، معده و روده‌ها، کلیه‌ها و مثانه است. در زمان ضعف و سستی و کسالت بعد از بیماری مفید است.

عوارض انبه

خوردن انبه، درمان‌کننده سردرد، تنگی نفس و سرفه است. چاق‌کننده است و خوردن به اعتدال آن برای کودکان لاغر مفید است؛ بهترست کودکانی که مزاج گرمی دارند، کمتر استفاده کنند. انبه یک ملین طبیعی است، به درمان بواسیر کمک می‌کند. انبه نباید با معده خالی و مخلوط با شیر یا بستنی خورده شود. انبه مولد خون غلیظ سوداوی است (باعث تیرگی و غلظت خون می‌شود). نوعی از آن که کم‌آب است، دیرهضم و نفاخ است. کسانی که قدرت هضم ضعیفی دارند و نفاخ هستند، بایستی از مصرف آن اجتناب کنند. گرم‌مزاجان به‌خصوص کودکان دارای مزاج گرم، باید در خوردن انبه احتیاط کنند و یا آن را با سکنجبین مصرف نمایند. خوردن انبه به افراد حساس و مبتلا به آلرژی هم توصیه نمی‌شود. مویز، زنجبیل، نمک، روغن زیتون و شربت زرشک؛ مصلح و بهبوددهنده خواص و مزاج انبه هستند.

منبع: خواص انبه