دخترم اخیرا مشغول مطالعه کتابی به نام "کِی*" هست و هر از گاهی بخش‌هایی از این کتاب رو برای من تعریف می‌کنه. دوست داشتم مطلبی که به تازگی برام گفته رو در این پست بگذارم: شرایط منتهی به 9. 

شرایط منتهی به 9، درواقع ویژگی‌های افرادی رو شامل می‌شه که در سال آخر یک دهه خاص از عمر خودشون هستند، مثلا 29، 39، 49، ... سالگی. در این سال بدون اینکه تغییراتی در زندگی، سلامتی و شرایط محیط رخ بده، فرد دچار یک تحول فکری و مشغولیت ذهنی می‌شه. (شاید حتی ناخواسته) خودش رو واردار به انجام کارهایی می‌کنه که پیش از این برایش فقط اهدافی دور از دسترس بوده‌اند. تلاش به نوسازی خودش می‌کنه، رفتارش یا حتی نگاهش رو به زندگی تغییر می‌ده و انجام تمام و کمالِ یک کار مهم تا قبل از اتمام اون دهه از عمرش، برایش تبدیل به یک دغدغه می‌شه. البته همیشه هم نتیجه این تحول، بروز رفتارهای سالم نیست و برعکس ممکنه یک بحران معنایی به همراه داشته باشه. نزدیک شدن به یک دهه جدید از عمر، که یک مرز مشخص در مراحل زندگی به حساب میاد، باعث می‌شه فرد به خودش و جستجوی معنای زندگی بپردازه.

به نظرم دانستن مطالب علمی از این دست، خیلی خوبه چون اگر آدم در چنین سن‌هایی تغییرات عجیب و غریبی در خودش ببینه، به جای نگرانی، می‌دونه که این یک بحران طبیعیه که باید اون رو به سلامت رد کنه و ازش برای انتخاب یا اصلاح راه و روش زندگیش استفاده کنه.

* کتاب: کِی؛ ترفندهای علمی زمان‌سنجی عالی

نویسنده: دنیل اچ پینک

مترجم: گروه مترجمین نشر نوین