از یک هفته قبل از شروع ماه ذیقعده، با خودم می‌گفتم، نماز یکشنبه‌های این ماه یادت نره و مرتب تکرار می‌کردم که خوندنش رو فراموش نکنم. جالب اینجاست که بعد از این‌همه یادآوری به خودم، روز یکشنبه، آخر شب، متوجه شدم نماز رو نخونده‌ام. به طور عجیبی در تمام روز این نماز رو یادم رفته بود، مغزم جوری پاک شده بود که انگار نه انگار این‌همه با خودم مرور کردم. کلافه شدم که چرا اینطور شد. گفتم یه پست بگذارم شاید با رجوع بهش دیگه یادم نره.

این نماز یه انرژی مثبتی برای من داره که دلم می‌خواد حتما توی این ماه انجامش بدهم. یه نماز ساده است. ولی حالم رو خیلی خوب می‌کنه. چهار رکعت، در هر رکعت بعد از حمد سه توحید و یک معوذتین (سوره ناس و فلق) هست. بعد از نماز، 70 مرتبه استغفرالله و یک مرتبه ذکرهای "لا حَولَ وَ لا قُوَّۀَ اِلّا بِالله" و "یا عَزِیزُ یا غَفَّارُ اِغْفِرْلِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لَا یغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ" آمده است.

ماه ذیقعده ماه شروع حج، ماه عبادت، ماهی که در آن میلاد خانم حضرت معصومه س و امام رضا ع در دهه کرامت و بزرگداشت دو امامزاده صالح بن موسی و احمد بن موسی ع را داریم. در بیست‌وپنجمین روز از این ماه، دحو الارض اتفاق افتاده که خداوند زمین را در آغاز خلقتش از محل کعبه در این روز بسط داد. به این موضوع طبق نظر مسلمانان، در سوره نازعات آیه ۳۰ و سوره شمس، آیه ۶ اشاره شده است. این روزی است که پیامبر خدا ص، حرکت خود برای حجة الوداع که آخرین حج ایشان بود، را آغاز کردند.