خانه میناجون
آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی   خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی

 

من خیلی خدا رو دوست دارم. بگذریم که از خودش پنهون نیست، از شما هم چه پنهون، گاهی وقت‌ها که خیلی حالم بده، در شبی نیمه‌شبی، باهاش گردوخاک‌هایی هم دارم! ولی خودش می‌دونه، لحظه‌ای نیست که بهش فکر نکنم و باهاش حرف نزنم. محاله علاقه‌ام بهش کم بشه. توی کتاب آقای نخودکی اصفهانی خوندم، خدا خیلی مظلومه؛ هروقت می‌خواهیم، نذر کنیم می‌ریم سراغ پیغمبر و امامان، دعای یستشیر رو بخونید که زیارت‌نامه خداست!

 

 

خیلی خوشم اومد. این دعا رو حفظ کردم که همیشه همراهم باشه. مثلا یه جاهایی که دسترسی به کتاب ندارم مثل مطب دکتر، بنشینم و با خودم مرور کنم. وقتی می‌خوام نذر کنم، فقط خدا رو می‌شناسم. اگر هم یه وقت به امامی متوسل بشم، میگم آقاجون به خدا گفته‌ام، می‌دونه، می‌تونید برید ازشون بپرسید! به شما هم میگم که اگر صلاح این‌جور بود که خواسته‌ام اجابت بشه، دوقبضه بشه، محکم‌محکم بهم می‌دهید، اگر هم نه که هیچی. یه وقتی توی وبم دعای جوشن‌کبیر رو نوشتم برای حفظ‌کردن. به دو دلیل: یکی اینکه خب دعایی است که حفظ میشه و دیگه اینکه هزار اسم و صفت خدا رو یادمی‌گیرم که مرتب با خودم بگم.

 

 

من از فراز 10، به‌خاطر "یا مَلجَأَ کُلِّ مَطرُودٍ" خیلی خوشم میاد. فراز 36 هم میگه "یا کافِی یا شافِی". فراز 99 میگه "یا مَن لایَخفَی عَلَیهِ ذَرَّهٌ فِی العالَمِینَ"؛ که اگر همین یه دونه رو متوجه بشیم، رسته‌ایم و دنیامون میشه گلستون. با اوضاع و احوالی که این روزها برای خودمون به‌هم زده‌ایم، عبارت "یا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجاهُ کَریمٌ" و "یا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصاهُ حَلیمٌ"، دو بار در فرازهای 18 و 96 آمده. خیلی فکر کردم، ولی نمی‌دونم چرا. باید علتی داشته باشه این تکرار، ممنون میشم اگر کسی متوجه شد به من هم بگه.

 

خداوندا! به‌خاطر تمام نعمت‌هایی كه به ما ارزانى داشته‌ايد، بى‌نهایت از شما سپاسگزاريم. اما براى دو نعمت فراموشى و گذر زمان، تا زنده‌ايم، قدردان شما هستيم. گذر زمان باعث می‌شود تا پشت سر بگذاريم ساعت‌هایی را كه به تلخى و سختى گذرانده‌ايم و در آن زمان نمانيم تا رنج فراوان نكشيم. فراموشى کمکمان مى‌كند تا از ياد ببريم همه اذيت‌هایی كه بی‌دلیل بر ما تحميل مى‌شود. واقعا وحشتناک است حتى فكركردن به آن، چه رسد كه اتفاق هم بیفتند. پروردگارا! از شما ممنونيم به‌خاطر همه چيز، تا ما شما را بشناسيم و محبت‌هاى بى‌دريغ و بی‌منت‌تان را با تمام وجود درک كنيم، شايد خيلى دير باشد. پس مثل هميشه به ما کمک کنید. در همه‌حال و همه‌وقت و هرزمان و هرمكان.

 


موضوعات مرتبط: دل‌نوشته
[ دوشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۹ ] [ 10:4 ] [ مینا ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.