|
خانه میناجون آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی
| ||
|
ناگهان پرده برانداختهای یعنی چه زلف در دست صبا گوش به فرمان رقیب شاه خوبانی و منظور گدایان شدهای نه سر زلف خود اول تو به دستم دادی سخنت رمز دهان گفت و کمر سر میان هرکس از مهره مهر تو به نقشی مشغول حافظا در دل تنگت چو فرود آمد یار
موضوعات مرتبط: ادبی [ سه شنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۶ ] [ 14:19 ] [ مینا ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||