خانه میناجون
آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی   خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی

 

 

ما شاهد سقوط حقیقت،

ما شاهد تلاشی انسان،

ما صاحبان واقعه بودیم،

چندی به زجر،

شعله کشیدیم،

وینک درون خاطره دودیم

گفتند رو به اوج روانیم

دیدیم سیْر، سوی هبوط است،

شعر سپید نیست،

که خوانی‌اش،

این، جعبه سیاه سقوط است.

 


موضوعات مرتبط: ادبی
[ یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۸ ] [ 15:45 ] [ مینا ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.