طاق کسری، طاق خسرو یا ایوان مداین، ...، آنقدر زیبا و شگفت‌انگیز است که بتوان ساعت‌ها درباره جاذبه‌ها و اهمیت تاریخی آن صحبت کرد. کاخی که سال‌هاست در 35 كیلومتری جنوب بغداد و در ساحل شرقی رود دجله، جای خوش کرده و در فهرست مهم‌ترین سازه‌های دوران ساسانیان قرار دارد. طاق کسری اگرچه یک میراث مسلم ایرانی است، اما بعد از تقسیمات ارضی پی‌درپی که در دنیا اتفاق افتاد، بالاخره نصیب خاک عراق شد تا این روزها با بی‌توجهی مسئولان فرهنگی این کشور، روزبه‌روز بیشتر ازبین‌برود.

براساس نوشتار پهلوی خدای‌نامگ، این کاخ به دستور شاپور اول ساخته شد، اما عده‌ای از باستان‌شناسان معتقدند که این بنا در دوره انوشیروان بزرگ، شاه مشهور و مقتدر ساسانی ساخته شده است و بعضی دیگر، تاریخ ساخت این بنا را به زمان اشكانیان نسبت می‌دهند و عقیده دارند که در زمان ساسانیان به دستور انوشیروان ساسانی بازسازی شده و توسعه پیدا کرده است. اما بخت، هیچ‌گاه با کاخ مدائن یار نبود تا درنهایت، این کاخ بعد از حمله اعراب به‌كل نابود شد و جز ویرانه‌های طاق آن و چند چیزی از آن باقی نماند.

طاق کسری بقایای تالار بزرگ عهد ساسانی جزئی از کاخ سلطنتی بزرگ ایوان کسری بوده ‌است که طول و عرض آن را حدود 365 و 275 متر تخمین می‌زنند. در نزدیکی این طاق می‌توانید چند اثر تاریخی ویران دیگر را هم ببینید که قبلا جزئی از ایوان کسری به‌شمارمی‌رفتند. جایی نزدیک به تل‌الذهب (تل طلا) که به گفته باستان‌شناسان خزانه کسری نام داشته و محلی بوده که خسرو پرویز از آن به‌عنوان خزانه استفاده می‌کرده است. در میان این همه ویرانه، طاق کسری چشم‌گیرترین بنایی است که می‌توانید ببینید. بنایی که بلندترین طاق دست‌ساز بشر لقب گرفته است و طول آن به 93 متر می‌رسد و بیشتر از 35 متر ارتفاع دارد.

قدیمی‌ترین تصویر عکاسی‌شده از طاق کسری، مربوط به ۱۸۶۴ میلادی

منبع: طاق کسری