پیکر هستی ز آثار خودی است

هرچه می‌بینی ز اسرار خودی است

می‌کشد از قوت بازوی خویش

تا شود آگاه از نیروی خویش

مثل نی خود را ز خود کردی تهی

بر نوای دیگران دل می‌نهی

ای گدای ریزه‌ئی از خوان غیر

جنس خود می‌جوئی از دکان غیر

بزم مسلم از چراغ غیر سوخت

مسجد او از شرار دیر سوخت

از سواد کعبه چون آهو رمید

ناوک صیاد پهلویش درید