حتما با مناجات حضرت آشنا هستيد. درسته كه اين دعا را در روز جمعه مى‌خوانند ولى هروقت که دلتنگ مى‌شويم آن را زمزمه كرده، تا تسلى خاطرمان شود. دعاى بسيار كاملى است. مى‌دانيد كه فراز اول اين دعا با ذكر ۸ آيه از قرآن كريم شروع مى‌شود و بعد با گفتن صفات خداوند در برابر صفات بنده‌اش، دعا به اوج زيبائى خودش مى‌رسد. در فراز آخر دعا هم، از ذات كبريائيش خواسته مى‌شود كه بر ما رحم كند و از گناه ما بگذرد. اما منظور من از بيان خصوصيت اين دعا چيز ديگرى است. برايم سؤال است كه چرا حضرت بايد از ميان تمامى آيه‌هاى قرآن، اين ۸ آيه را انتخاب كرده و در دعا ذكر كنند، كه به‌طورحتم، قصدى در كار بوده و مى‌خواهند آن را به ما متذكر شوند. چرا براى اين روز از خداوند امان مى‌خواهند كه:

۱= خدايا من از تو می‌خواهم امان را، روزى كه سود ندارد مال و نه فرزند مگر كسی كه بياورد نزد خدا دل پاک.

سوره شعراء

۲= و از تو می‌خواهم امان را، روزى كه بگزد ستمكار پشت دست خود را و مى‌گويد اى كاش إتخاذ مى‌كردم با حضرت رسول راهى.

سوره فرقان

۳= و از تو می‌خواهم امان را، روزى كه شناخته شوند مجرمين به رخساره خود و مأخوذ شوند به موى سر و قدم‌ها.

سوره الرحمن

۴= و از تو می‌خواهم امان را، روزى كه كيفر جزا نكشد، پدرى از فرزندش و نه فرزندى كيفر نبيند به جاى پدر براى چيزى. همانا وعده خدا حق است.

سوره لقمان

۵= و از تو می‌خواهم امان را، روزى كه سود ندهد به ستمكاران پوزش آن‌ها و براى آن‌هاست لعنت و جای آن‌هاست خانه بد.

سوره موْمن

۶= و از تو می‌خواهم امان را، روزى كه هیچ‌كس را قدرت بر كس ديگر نيست و كار و فرمان در آن روز مخصوص خداست.

سوره انفطار

۷= و از تو درخواست ايمنى مى‌كنم، روزى كه بگريزد مرد از برادرش و مادرش و پدرش و همسر و فرزندانش. براى هركس در آن روز، مقام و وضع مخصوص به خودش است.

سوره عبس

۸= و از تو درخواست امان مى‌كنم، روزى كه دوست مى‌داشت مجرم، كاش عوض مى‌داد او از عذاب آن روز فرزندان و همسر و برادر و خويشان را. تا كه وى را پناه دهند و هركس در روى زمين است همه. سپس نجات مى‌يافت، نه هرگز، آتش دوزخ شعله‌ور است، تا سر و صورت و اندامش تماما بسوزد.

سوره معارج

ديدم در هر جمله‌اى كه درواقع، قسمتى از آيات قرآن است به يكى از اتفاقاتى كه در آن روز می‌افتد، اشاره شده است. مسائلی كه باعث مى‌شود، اسم آن روز را با اسامى مانند يوم التّغابن (روز پشيمانى)، يوم الحسرت، يوم القيامه، يوم الازفه (تنگى وقت و نزدیک شدن)، يوم النّدامه، ... بشناسيم. حالا كه متوجه شدم چرا و جواب سؤالم را گرفتم، فكر كردم درسته كه فضائل حضرت امير ع بی‌نهایتند كه يكى از آن‌ها شجاعت است، ولى انگار ما از ايشان هم شجاع‌تريم و هم از اعتماد به‌ نفس بسيار بالايى برخورداريم، كه اينگونه‌ايم. با اينكه انواع اين دعاها را مرتبا مى‌خوانيم و متوجه آينده‌اى كه در انتظارمان است، مى‌شويم ولى هركارى مى‌كنيم، جز خوف داشتن از خداى باری‌تعالی.