آلوسیاه از دسته آلو‌ها و از خانواده هلو، شلیل و بادام است. همه این میوه‌ها پوستی ضخیم دارند که به ‌دور هسته‌اند و از آن محافظت می‌کند. آلو‌سیاه خشک‌شده را آلوبخارا می‌گویند. آلوسیاه تنوع زیادی دارد. حدودا 2000 نوع آلوسیاه وجود دارد که هریک از آن‌ها خاستگاه متفاوتی دارد. به‌نظر‌می‌رسد که آلو‌سیاه‌های اروپایی حدود دوهزار سال پیش در اطراف دریای خزر دیده شده‌اند. آلوی تازه و خشک‌شده آن از گیاهانی هستند که محققان بر روی مواد آن از نظر سلامتی تحقیق می‌نمایند. یکی از موادی که در آلو سیاه و آلو بخارا یافت می‌شود، فنول نام دارد و عملکرد آن‌ها به‌عنوان آنتی‌اکسیدان برنامه‌ریزی شده است.

قابلیت بالای جذب آهن و خاصیت آنتی‌اکسیدانی بالا

یکی از توانایی‌های آلوسیاه و آلو بخارا،‌ قابلیت جذب بالای آهن و به‌دلیل وجود ویتامین C موجود در آن است. از فواید ویتامین C، می‌توان به سالم ساختن بافت‌های بدن و همچنین مقاوم ساختن سیستم ایمنی بدن اشاره نمود. مصرف مقدار کمی ویتامین C،‌ به‌صورت روزانه در فصل سرما برای جلوگیری از ابتلا به سرماخوردگی و آنفلوانزا بسیار مفید است و همچنین موردنیاز افرادی است که به‌طورمرتب از عفونت گوش رنج می‌برند.

ویتامین C، از اکسیدشدن کلسترول توسط رادیکال‌های آزاد جلوگیری می‌نماید. زیرا اکسیدشدن کلسترول سبب ابتلا به بیماری‌های قلبی در افراد دیابتی و همچنین گرفتگی رگ‌ها می‌گردد. به‌علاوه ویتامین C، می‌تواند با خنثی‌نمودن رادیکال‌های آزاد از پیشرفت بیماری‌هایی نظیر آسم، ‌سرطان روده، ‌آرتروز استخوان و روماتیسم جلوگیری می‌نماید. آلوسیاه بسیار برای بینایی مفید است و از ابتلا به بیماری کم‌سویی چشم در دوران کهنسالی جلوگیری می‌نماید. برای انتخاب آلوسیاه باید آن‌هایی را انتخاب نمایید که فشار کمی به آن‌ها وارد شده باشد و پوستی صاف داشته باشند. از انتخاب آلوسیاه‌های سفت بپرهیزید. آلوسیاه‌های که هنوز رسیده نشده‌اند را می‌توان در دمای معمولی اتاق نگهداری نمود. آلوسیاه خیلی سریع می‌رسد. بنابراین، هر روز آن‌ها را تست کنید که زیاده‌ازحد رسیده نشوند. آلوسیاه رسیده را می‌توان برای چندین روز در یخچال نگهداری نمود.

منبع: سیمرغ