خانه میناجون
آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی   خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی

لواسان؛ به‌گفته اهالی شهری بر لبه آسمان




شهر لواسان، به‌غیر از زیبایی‌های طبیعی خودش، دارای مردمی خونگرم و مهربان است که بدون اینکه از آن‌ها خواهشی داشته باشی، بی‌دریغ و بدون توقع، از کمک کردن، مضایقه نمی‌کنند. اما چند دهه است که گرفتار آدم‌های زمین‌خوار و سودجو شده‌اند که آرامش، اقتصاد و محیط‌ زیست آن‌ها را به خطر انداخته و برایشان تنها چیزی که ارزش ندارد، حق مردم است. از یک طرف می‌بینی، 120 هکتار زمین‌های زراعی کلاک را تغییر کاربری داده و به شکل غیرقانونی به شهرک ویلایی و لوکس تبدیل کرده‌اند. زمین‌هایی که از یک نفر ارباب به مصادره گرفته شده و اکنون با واگذارشدن غیرقانونی آن به یک نفر دیگر، عملا از یک دست به دست دیگر رفته و حق مردم در آن کاملا نادیده گرفته شده، پس درنهایت، چه فرقی کرده؟


شهرک‌سازی در مزارع کلاک


شهرک‌سازی در تپه‌های باستی


از طرف دیگر، 13 هکتار از اراضی منطقه حفاظت‌شده که زیستگاه حیوانات وحشی است را بدون هیچ مجوزی به شهرک مسکونی باستی هیلز تغییر داده‌اند. برخی مهاجران با سوزاندن درختان، خشک کردن گیاهان و ساخت‌وسازهای خلاف و غیرقانونی که فاقد رعایت اصول شهرسازی است، خانه‌هایی، به‌قصرشبیه، می‌سازند. حتی به قبرستان عمومی هم رحم نکرده‌اند. 21 هکتار زمین آرامستان تپه سرخه را به بهای ده گرم نبات، به نام افرادی زده تا باز با ساخت‌وسازهای بی‌رویه به مقصود خودشان برسند. بدتر از همه گردشگرانی که به‌خاطر یک یا دو ساعت تفریح، بارها دیده شده با ریختن زباله یا روشن کردن آتش، به پوشش گیاهی این منطقه صدمه می‌زنند. در سال‌های اخیر هم آلودگی هوای این شهر هم‌ردیف با تهران، نگران‌کننده شده است.

همگی خوب می‌دانیم که پیگیری قضایی این کلاهبرداری‌ها بسیار زمانبر است و تازه وقتی احکام، به اجرا درمی‌آید و به تخریب املاک ساخته‌شده می‌پردازند، عملا هم به بیت‌المال، هم به مردم ستمدیده و هم خود محیط‌زیست، ضربه‌های سنگینی وارد می‌شود که تقریبا غیرقابل‌جبران است و متاسفانه این تخریب‌ها فایده‌ای ندارد. فقط یک مدت کوتاهی، انتشار اخبار پراکنده، سرگرمی برای مردم ایجاد می‌کند. وقتی در شهری به این کوچکی که خیلی سریع می‌توان از همه چیز باخبر شد، چنین تخلفات وحشتناکی صورت می‌گیرد، باید به حال شهرهای بزرگ گریست. چرا از لحظه کلیدخوردن چنین پروژه‌هایی، کسی نگران نیست؟! یعنی واقعا بی‌خبرند؟! اگر تخلفاتی این‌چنینی که در کل کشور، هرازگاهی شاهد آن هستیم، همچنان ادامه پیدا کند، باید مطمئن بود که هیچوقت امیدی به پیشرفت مملکت نیست. آیا در این تخلفات هم باز، استکبار جهانی و بیگانگان مقصرند؟! یا باید ریشه مشکل را در خودمان جستجو کنیم؟ و هزاران سوال بی‌جواب دیگر. افسوس!














موضوعات مرتبط: مكان‌های دیدنی ايران و جهان، طبیعت و محیط زیست، دل‌نوشته، اجتماعی
[ پنجشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۹ ] [ 10:41 ] [ مینا ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.