آلوزرد میوه ارزونی بود ولی حالا قیمتش پابه‌پای قیمت شلیل و سیب قندک بالا و پایین میشه. به‌خاطر گرونیش، درست‌کردن لواشک آلوزرد هم تبدیل به نوستالژی شد. یادش به‌خیر، اون‌موقع‌ها، میوه توی صندوق‌های چوبی بزرگ وارد مغازه‌ها میشد. یکیشون رو می‌خریدم، می‌شستم، می‌ریختم توی قابلمه. وقتی می‌پخت و به شکل مارمالاد درمی‌اومد، هسته‌هاش رو جدا می‌کردم و می‌ریختم توی چند تا مجمعه بزرگ تا مدتی بمونه و خشک بشه و لواشک درست بشه.

بچه‌ها خیلی دوست داشتند. لواشک رو دور انگشتشون می‌پیچیدند و یه مدتی با خوردنش سرشون گرم بود. اما حالا دیگه ارزش این‌همه زحمت رو نداره. قیمت لواشک آماده بیرون، از اینکه کسی بخواد خودش درست کنه به صرفه‌تره!