چون عقل و خرد به مرتبه كمال رسد، گفتار كم گردد.

نامه امام على ع به سلمان

سلمان فارسى (قدس الله روحه) از بزرگان مسلمانان، از خواص اصحاب رسول خدا ص و از شيعيان حضرت على ع است. حضرت على ع قبل از رسيدن به خلافت، نامه‌اى به سلمان مى‌نويسد و در آن او را از فريب دنيا برحذر مى‌دارد.

پس از ستايش خدای‌تعالی و درود بر پيغمبر اكرم ص، اشاره می‌کنند که داستان دنيا مانند مار است كه زهرش كشنده است. بنابراين، دورى كن از آن كالائی كه تو را در دنيا شاد مى‌گرداند، براى آنكه از كالاى آن اندكى با تو همراه مى‌ماند (كفن)، به گور مى‌برى. اندوه‌هاى آن را از خود دورساز، براى آنكه به جدائى در آن و تغيير احوالش باور دارى. مى‎‌دانی كه بالاخره از آن جدا مى‌مانى و هر دم روش آن به خلاف هنگام ديگر است. پس به آن دل مبند و براى زندگانى چند روزه افسردگى به خود راه مده و هروقت انس و خوى تو به دنيا بيشتر است از آن هراسان‌تر باش. زيرا دنيادار هرگاه در آن دلبسته شاد شد، دنيا او را از آن حال به سختى مى‌كشاند. يا هرگاه به انس و خوگرفتن مطمئن گرديد او را از آن حال به ترس و هراس گرفتار مى‌كند. پس خردمند نبايد از دوستى چنين دشمنى فريب خورَد، بلكه بايد هنگامی که دوست مى‌نمايد بيشتر از آن دورى كرد.