​​​​​

خواص و مزاج طالبی در طب سنتی به شرح زیر است: مزاج طالبی گرم و تر است. بسیار مقوی، نیروبخش و محرک است. مصرف طالبی باعث بیشترشدن اشتها می‌شود. باعث کاهش عطش می‌شود. دارای خاصیت ادرارآور بوده و ازبین‌برنده سنگ کلیه است. حالت ملین داشته و باعث لینت مزاج می‌شود. انار ترش و سرکه، مصلح و بهبوددهنده خواص و مزاج طالبی هستند. مناسب‌ترین زمان مصرف طالبی بین وعده غذایی است و هرگز نباید ناشتا یا همراه غذا خورده شود. ریشه طالبی در کشور فرانسه و الجزایر است.

برای خرید یک طالبی خوب و رسیده، با کف دست به آن ضربه بزنید باید یک صدای تو خالی داشته باشد. وقتی آن را در دست می‌گیرید باید نسبت به اندازه‌اش سنگین به نظر برسد و هیچ نقطه له‌شدگی یا نرم‌شدگی نداشته باشد. پوست آن باید به رنگ کرم یا زرد مایل شده باشد (رنگ سبز پوست نشانه کال بودن آن است). محل اتصال آن به ساقه باید کمی نرم باشد و باقی‌مانده ساقه باید به‌راحتی کنده شود. یکی دیگر از نشانه‌های رسیده بودن طالبی بوی ملایم شیرینی است که از پوست آن به مشام می‌رسد. در ایران از مهمترین مراکز کشت طالبی می‌توان به شهرستان‌های ورامین، دامغان، ساوه و اصفهان اشاره کرد.

مصرف طالبی برای چه افرادی توصیه نمی‌شود؟

• افراد مبتلا به سرماخوردگی که دارای آبریزش بینی، خلط گلو و ریه (سرفه خلطی) هستند.

• افراد مبتلا به سندروم روده تحریک‌پذیر (IBS) که مصرف طالبی باعث تحریک و شدت بیماری آن‌ها می‌شود.

• افراد دیابتی که باید در مصرف طالبی جانب احتیاط را رعایت کنند.

منبع: طالبی