رامبوتان یکی از میوه‌های جنوب شرقی آسیا و بومی مالزی و اندونزی و تایلند است. در زبان مالیایی به معنی میوه مودار است که برگرفته از شکل ظاهری آن است. رامبوتان میوه ای گرمسیری است که با نام علمی سرخالوی مژکی (nephelium lappaceum) شناخته شده است. رامبوتان، میوه بومی مناطق استوایی بوده و کشورهای آسیای جنوب شرقی مانند مالزی و ویتنام، مهمترین تولید و صادرکنندگان آن به سراسر جهان به شمار می‌روند. این میوه شیرین و آبدار است و مزه آن شبیه به انگورست و دارای هستهای بزرگ است. میوه آن شباهت زیادی به میوه لایچی و لونگان دارد. رامبوتان به‌صورت خام و کنسروشده و یا آب‌میوه در فروشگاه‌ها به فروش می‌رسد. میوه رامبوتان شکلی تقریبا کروی دارد و مودار است. نام رامبوتان نیز به زبان مالزیایی معنی "میوه مودار" می‌دهد. موهای پوسته رامبوتان نازک و نرم بوده، خار مانند نیستند و به پوست و دست آسیب نمی‌رسانند. اندازه هر میوه بالغ نصف کف دست است.

همچنین میوه‌ها قبل از رسیدن به رنگ سبز روشنند. رامبوتان به شکل خوشه‌ای روی درخت خود می‌روید و در دو رنگ زرد و قرمز موجود است. رامبوتان زرد طعمی ترش و شیرین و رامبوتان قرمز مزه شیرین دارد. برای مصرف هر دو گونه، با برش دادن پوسته رنگی، آن را جدا کرده و گوشته سفید (گاهی متمایل به صورتی) و آبدار میوه را میل می‌کنند. داخل میوه هسته‌ای به رنگ قهوه‌ای روشن و به قطر 2 سانتی متر وجود دارد.

درخت رامبوتان بومی مناطق استوایی بوده، ریشه عمیقی ندارد، بعد از 2 الی 3 سال از زمان کاشت میوه می‌دهد و تا 8 الی 10 سال قدرت باردهی دارد. میوه رامبوتان را اغلب به صورت خام مصرف می‌کنند و به خاطر رنگ سفید آن کمتر در سالادهای میوه موردمصرف قرار می‌گیرد. این میوه سرشار از ویتامین C و کلسیم بوده و همچنین دارای آهن و فیبر است، به همین جهت خوردن آن برای افراد دارای کم‌خونی ناشی از فقر آهن هم توصیه می‌شود. هر عدد رامبوتان حدود 59 الی 60 کالری دارد. این میوه دارای مقدار زیادی کلسیم، منیزیم و پتاسیم  است. یک داروی ضدکرم است. برای رفع اسهال و اسهال خونی مناسب است. جوشانده پوست تند و تیز آن برای درمان برفک به کار می‌رود.

منبع: خواص رامبوتان