پرورش و بسته‌بندی صدف خوراکی

امروزه صدف‌های خوراکی بخش مهمی از تولیدات شیلاتی را به خود اختصاص داده‌اند. با توجه به رشد روزافزون جمعیت و نیاز بیشتر به منابع پروتئینی و از سویی، کشش مصرف‌کنندگان به سوی غذاهای دریایی و آگاهی از ارزش و سلامت آن‌ها، دولت‌ها بدنبال بررسی راه‌هایی برای افزایش تولید غذاهای دریایی از طریق آبزی‌پروری هستند. مزارع پرورش ماهی و میگو با نگرانی‌های جدی زیست محیطی و اقتصادی از جمله هزینه، تسهیلات، تجهیزات، امکانات، غذا، آلودگی، بیماری‌ها، میزان تلفات حین جابجایی و در طول دوره پرورش، رسیدن به اندازه بازاری و … درگیر هستند. اما مزارع پرورش صدف‌های خوراکی مشکلات کمتری دارند.

از طرفی، این موجودات با فیلترکردن آب و حذف ذرات میکروسکوپی آن را تصفیه کرده و سبب کاهش کدورت، بهبود کیفیت آب و افزایش نفوذ نور شده و با حذف مواد مغذی از یوتریفیکاسیون آب‌ها جلوگیری می‌کنند. همچنین، فراوانی و تنوع گونه‌ای را تحریک کرده و زیستگاهی برای ماهیان جوان، خرچنگ‌ها و دیگر ارگانیزم‌ها فراهم می‌آورند. صدف‌های خوراکی از سطوح پایین زنجیره غذایی مانند فیتوپلانکتون ها تغذیه کرده و پرورش آن‌ها نیازی به غذا، کود، علف‌کش، سموم و مواد شیمیایی و آنتی‌بیوتیک نداشته و در نتیجه خطری برای محیط زیست ندارند. پرورش صدف‌های خوراکی می‌توانند ابزارهای جایگزینی برای کمک به تکمیل عرضه غذاهای دریایی ارائه نمایند. در کشور ما، نظر به فراهم‌بودن شرایط کشت و پرورش این صدف‌ها و وجود گونه‌های بومی، آگاهی از چگونگی پرورش آن‌ها و اقدام برای راه اندازی و حمایت از این صنعت، ضروری به‌نظرمی‌رسد.

وضعیت پرورش صدف خوراکی در جهان

درحال‌حاضر، اکثر ذخایر شیلاتی در دنیا بیش‌ازحد مورداستفاده قرار گرفته‌اند، که این امر منجر به کاهش ذخایر ماهی، نرم‌تنان و سخت‌پوستان گردیده است، بنابراین آبزی‌پروری (Aquaculture) به‌عنوان پاسخی برای مشکل امنیت غذایی و سوءتغذیه پروتئینی بخصوص در کشورهای درحال‌توسعه مطرح است. کشت و پرورش نرم‌تنان (Shellfish) خوراکی به‌عنوان گزینه مناسبی جهت افزایش تولید غذا در دنیا موردتوجه بوده و در این بین صدف‌ها سهم عمده‌ای را به خود اختصاص داده‌اند و درصورتی‌که تولید آن‌ها به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش یابد، گام موثری در جهت تولید پروتئین حیوانی ارزان قیمت و درنتیجه، مبارزه با سوءتغذیه پروتئینی خواهد بود (میزان پروتئین صدف‌ها در حد گوشت مرغ یا خوک است).

پرورش صدف، فرصت‌هایی را برای پیشرفت اقتصادی جوامع ساحلی و ایجاد اشتغال و درآمد به دنبال خواهد داشت. کشورهای اسپانیا، هلند، فرانسه، ایتالیا، ژاپن و آمریکا از پرورش دهندگان عمده صدف‌های خوراکی بوده و کشورهای دیگر مانند نیوزلند، مکزیک، تونس، جمهوری کره و کانادا نیز درصد کمتری از تولید صدف‌های خوراکی پرورشی را به خود اختصاص داده‌اند.

منبع: صدف