حتما تا به‌حال خانه تكانى‌ها تمام شده و كارها، شكلى به خودشون گرفته‌اند. سال 89 هم داره نفس‌هاى آخرشو مى‌كشه و با همه خوبى‌ها و بدی‌هايش داره تموم ميشه. انگار ساعت‌ها هم به سرعت خودشون اضافه كرده‌اند تا هرچه زودتر، سال 90 آغاز بشه. خوبه كه تو اين فرصت باقى‌مانده، اگر وقت كرديم سرى هم به دلمون بزنيم و یک خانه‌تكانى حسابى هم آنجا راه بیندازيم تا براى شروع سال كه همه چيز تازه و نو مى‌شه اون‌هم تميزِتميز باشه كه اگر احيانا كدرى و كدورتى درآن هست پاک‌پاک بشه. بعضی‌ها هم تعطیلات عید را به سفر می‌روند تا در دل طبیعت، نوروز را بگذرانند. برای رفتن به سفر، بستن چمدان لازم است و بالاخره کمی توشه راه.

آیا فکر کرده‌ایم که برای سفر مهمی که بدون تردید بی‌اختیار مجبور به آن هستیم، چند چمدان بسته‌ایم تا موقع نیاز، کمکمان باشد. یکی، دو تا، ... یا هیچ چیز؟ فصل بهار بسيار زيباست و لحظه‌لحظه آن رنگ و بوى تازه‌اى دارد، ولى براى من نسبت به فصل‌های ديگر كاملا متفاوت است. زيرا بهار، معاد را به‌طور زنده برايم به تصوير مى‌كشه و آفرينش را به‌گونه‌اى خاص، در برابر چشمانم به نمايش درمى‌آورد و باعث مى‌شود تا هر لحظه از ستايش آن خالق بى‌همتا كه پديدآورنده همه آن زيبایی‌هاست، غافل نشوم. حقيقتا گوشه‌اى از زيبایی خودش است كه در بهار تجلى مى‌يابد و جلوه‌گر مى‌شود و ما همه چيز را اين‌چنين زيبا مى‌بينيم.

خداوندا! بر قلب ما هم نور معرفت و زيبایی خودت را بتابان تا از انوار قدسى آن بهره‌مند شويم تا بهترين راه را در زندگى بيابيم و قلبمان هميشه بهارى باشد و راهى به خزان پيدا نكند.