فرمانش بی‌مشورت مستشاری جاری و نافذ است و قضا و تقدیرش بی‌مدد همکاری، بر کائنات حکومت دارد و در تدبیر امر خلقش، هیچ نقص و بی‌نظمی نیست. موجودات را بی‌آنکه نمونه‌ای از پیش داشته باشد، ابتکار و خلقت فرمود و بدون کمک هیچ یاوری آن‌ها را بیافرید و در این هنگامه نه او را رنجی و نه نیازی به چاره‌سازی بود. به ایجاد خلق اراده نموده پس خلق، خلعت هستی یافتند و (به نور وجودش) آشکار شدند. پس اوست خدایی که معبودی جز او نیست، آن (خدایی) که به صنع خود، اتقان و استواری داد و در مصنوع خود، حسن و زیبایی نهاد. دادگریست که هرگز ستم نکند و بزرگواریست که کلیه امور به او بازمی‌گردد. گواهی می‌دهم اوست که هستی در برابر قدرتش فروتن و در مقابل هیأتش سرافکنده و تسلیم است. اوست سلطان سلاطین و مالک همه ملک‌ها و گرداننده افلاک و فرمانروای مهر و ماه که هریک تا زمانی مقدر، در کار گردشند. اوست که چادر شب بر رخسار روز کشد و شب را در نور روز فراگیر کند که هریک شتابان در جستجوی یکدیگرند.

اوست شکننده ستمکاران و زورگویان و نابودکننده شیاطین پست و پلید. نه او را ضدّی است و نه شریکی. یکتای بی‌نیاز است. نه کسی زاده اوست و نه او زاده کسی و نه احدی همتا و مانند وی است. معبودی یکتا و پروردگاری ارجمند است. هرچه خواهد کند و اراده‌­اش بر جهان فرمانرواست. او بر هر چیز و به شمار همه چیز آگاه است. مرگ و زندگی، نیازمندی و بی‌نیازی به اراده او و خنده و گریه و منع و عطا به خواست اوست. ملک و سلطنت، از آن او و ثنا و ستایش، ویژه او و خیر و نیکی به خواست اوست و اوست که بر هر کاری تواناست. شب را در روز، و روز را در شب فرومی‌­برد و خدایی جز او نیست. خدایی بس ارجمند و بسی بخشاینده. به خواهش بندگان، پاسخ می‌­دهد و صاحب بخشش و عطای بزرگ است. به شمار نَفَس جانداران آگاه و پروردگار پری و آدمی است.

کاری بر او دشوار نیست و ناله فریادخواهان او را به کاری وادار و ناگزیر نمی‌سازد. به ستوه نیاورد او را اصرارِ اصرارکنندگان. نگهبان نیکان و توفیق‌بخش رستگان و سَروَر جهانیان است و آفریدگان را سزد که به‌هرحال، در خوشی و سختی و در شدت و راحت سپاس او گویند و ستایش او کنند. و اینک من، در هر دشواری و راحت و در هر سختی و سستی ستایشگر اویم و به او و فرشتگان و فرستادگان و کتب آسمانیش، ایمان دارم. فرمانش را به جان شنوده و فرمان بردارم و در هر کار که او را خشنود و راضی سازد، شتابنده‌­ام. به قضا و حکمش سر تسلیم دارم و به اطاعت فرمان‌هایش مشتاق و از عقوبت و مجازاتش سخت در هراسم که اوست خداوندی که از حیله­‌اش، ایمن نتوان نشست با آنکه از ستمش جای هیچ بیم و نگرانی نیست. اعتراف می‌­کنم که بنده اویم و گواهی می‌­دهم که او پرورنده و پروردگار من است و آنچه را که به من وحی فرموده، به مردم ابلاغ خواهم کرد. مبادا که به سبب مسامحه در انجام وظیفه تبلیغ، کوبه عذاب حق بر من فرود آید، عذابی که هیچ قدرتی را توانایی دفع آن نباشد که چه بزرگ است نیرنگ او.

2- فرمان الهی

نیست معبودی جز او که دستورم داده و اعلام کرده که: <<اگر در ابلاغ آنچه اینک بر تو فروفرستاده­‌ام کوتاهی کنی، درحقیقت، به هیچ‌یک از وظایف رسالت و ابلاغ من عمل نکرده‌ای>> و هم او –تبارک و تعالی– حفظ و نگهداری مرا در برابر مخالفان تعهد و تضمین کرده و او مرا کفایت‌کننده‌­ای بزرگوار است. و اینک این است آن پیام که بر من نازل فرموده: بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم، یا أیُّها الرَّسولُ بَلِّغ ما أنزلَ إلَیکَ مِن ربک (فی عَلیٍ) و إِن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَتَک وَاللهُ یَعصِمُکَ مِنَ النّاسِ.

ای مردم! من در ابلاغ آنچه که بر حق بر من فروفرستاده است، کوتاهی نکرده‌ام و هم‌اکنون سبب نزول آن آیه را برایتان باز خواهم گفت: فرشته وحی خدا – جبرئیل - سه بار بر من فرود آمده و از سوی حق تعالی، پروردگارم، فرمان داد تا در این مکان به پا خیزم و سپید و سیاه مردم را رسماً آگاهی دهم، که علی بن ابی­طالب، برادر و وصی و جانشین من و امام پس از من است که نسبتش به من، همان نسبت است که هارون به موسی داشت، با این تفاوت که رسالت به من خاتمه یافته است و بعد از خداوند و رسولش، علی، ولیّ و صاحب اختیار شماست و پیش از این هم خداوند در این مورد آیه‌­ای دیگر از قرآن را نازل فرموده: إنَّما وَلیُّکُمُ اللهُ وَ رَسولُهُ وَالَّذینَ امَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلوةَ وَ یُؤتُونَ الزَّکوةَ وَ هُم راکِعونَ

علی‌بن‌ابیطالب، همان کسی است که نماز به‌پای‌داشت و درحال رکوع،

به نیازمند، صدقه داده و او درهرحالی رضای خدا را می‌جوید.

از جبرئیل خواستم که از خداوند متعال معافیت مرا از تبلیغ این مأموریت تقاضا کند؛ ای مردم چون می‌­دانستم که در میان مردم پرهیزگاران، اندک و منافقان، بسیارند و از مفسده‌جویی گنه‌آلودگان و نیرنگ بازی آنان که دین اسلام را به تمسخر و استهزاء گرفته‌اند، آگاهی داشتم؛ همان­‌ها که خداوند، در قرآن کریم، وصفشان کرده است: یَقُولُونَ بِألسِنَتِهِم ما لَیسَ فی قُلُوبِهِم وَ یَحسَبُونَهُ هَیِّناً وَ هُوَ عِندَ اللهِ عَظیمً.

هنوز آن آزارها که این گروه بارها بر من روا داشتند، از خاطر نبرده­‌ام، تاآنجاکه به‌دلیل ملازمت و مصاحبت فراوان علی با من و توجهی که به او داشتم، به عیب‌جویی من برخاستند و مرا زودباور که هرچه می‌شنود، بی‌­اندیشه می‌پذیرد، خواندند تا آنکه خداوند عزّوجلّ، این آیه را نازل فرمود: وَ مِنهُمُ الَّذینَ یُؤذُونَ النَّبِیَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أذُنٌ قُل أذُنُ خَیرٌ لَکُم یُؤمِنُ بِاللهِ وَ یُؤمِنُ لِلمُؤمِنینَ. من هم‌اکنون می‌­توانم یک‌یک از این گروه را به نام و نشان، معرفی کنم؛ لیکن به خدا سوگند که من در مورد این افراد بزرگوارانه رفتار کرده و می‌کنم. ولی این‌ها همه، خدای را از من راضی نمی­‌سازد، مگر آنکه وظیفه خود را در مورد مأموریتی که از آیه شریفه (یا أیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغ ما أنزِلَ إِلَیکَ ...) یافته‌­ام، به انجام برسانم.

3- اعلام رسمی ولایت و امامت دوازده امام

ای مردم! بدانید که خداوند، علی بن ابی­طالب را ولیّ و صاحب‌اختیار شما معین فرموده و او را امام و پیشوای واجب­ الاطاعه قرار داده است و فرمانش را بر همه مهاجران و انصار و پیروان ایمانی ایشان و بر هر بیابانی و شهری و بر هر عجم و عربی و هر بنده و آزاده‌­ای و بر هر صغیر و کبیری و بر هر سیاه و سپیدی و بر هر خداشناس موحدی، فرض و واجب فرموده و اوامر او را مطاع و بر همه کس نافذ و لازم‌­الاجرا مقرر فرموده است. هرکس با علی ع به مخالفت برخیزد، ملعون است و هرکس که از او پیروی نماید، مشمول عنایت و رحمت حق خواهد بود. مؤمن کسی است که به علی ع ایمان آورد و او را تصدیق کند. مغفرت و رحمت خداوند شامل او و کسانی است که سخن او را بشنوند و نسبت به فرمان او مطیع و تسلیم باشند.

ای مردم! این آخرین بار است که مرا در این موقعیت، دیدار می‌­کنید، پس گوش فرادارید و به سخنانم دل سپارید و دستور پروردگارتان را فرمان برید. خداوند عزّوجلّ، پروردگار و ولیّ و صاحب اختیار و خداوندگار شماست و گذشته از او و پیامبرش – محمّد ص – همین من که اکنون به‌پاخاسته و با شما سخن می‌­گویم سپس بعد از من علی ع به امر خدا بر شما سمت ولایت و صاحب‌اختیاری دارد و پس از او امامت و پیشوایی تا روز واپسین و تا آن هنگام که خدا و پیامبرش را دیدار خواهید کرد، در ذرّیه و نسل من که از پشت علی ع هستند، قرار خواهد داشت.

جز آنچه خداوند، حلال کرده، حلال نیست و جز آنچه خداوند حرام فرموده حرام نیست و پروردگار، هر حلال و حرامی را به من معرفی کرده است و من نیز تمام آنچه خداوند از کتاب خود و حلال و حرامش، تعلیم نموده است، به علی ع آموخته­‌ام. ای مردم! دانشی نیست که خداوند به من تعلیم نکرده باشد، و من نیز هرچه که تعلیم گرفته‌ام به علی ع، این امام پرهیزگاران و پارسایان آموخته‌ام و دیگر دانشی نیست مگر آنکه به علی ع تعلیم کرد‌ام و اوست امام و راهنمای آشکار.

ای مردم! مبادا که نسبت به او راه ضلالت و گمراهی سپرید و مبادا که از او روی برتابید و مبادا که از ولایت و سرپرستی او و از اوامر و فرمان‌هایش به تکبر، سر باز زنید. اوست که هادی به حق و نابودکننده باطل است و از ناپسندیده‌­ها بازتان می‌­دارد. اوست که در راه خدا از سرزنش هیچ‌کس، پروا نمی­‌کند و اوست نخستین کسی که به خدا و پیامبرش ایمان آورد و جان خویش را فدای رسول‌الله کرد، در آن هنگامه­‌ها که هیچ‌کس در کنار پیامبر باقی نماند، همچنان از او حمایت کرده و تنها رها ننمود و هم او بود که در آن روزگار که کسی را اندیشه پرستش و اطاعت خدا نبود، در کنار پیامبر، پروردگار خود را پرستش و عبادت می­ کرد.

ای مردم! علی را برتر و والاتر از هرکس بدانید که خدایش از همه، والاتر و برتر دانسته است! و به ولایت او تمکین کنید که خدایش به ولایت بر شما منصوب فرموده است. ای مردم! علی ع، امام و پیشوا از جانب حق‌تعالی است و خداوند توبه منکران ولایت او را هرگز نخواهد پذیرفت و هرگز آنان را مشمول عنایت و مغفرت خویش، قرار نخواهد داد و خداوند، بر خود حتم و لازم فرموده که با آن‌کسان که از فرمان علی ع سر بپیچند، چنین رفتار کند و پیوسته تا جهان، باقی و روزگار، در کار است، ایشان را در شکنجه و عذابی سخت و توان‌فرسا معذب دارد. پس مبادا که از فرمانش معصیت کنید که به آتشی گرفتار خواهید شد که آدمی و سنگ، هیزم آنند و برای کافران فراهم گردیده است.

ای مردم! همه پیامبران پیشین و رسولان نخستین، مردم را به آمدن من بشارت داده­‌اند. من، خاتم پیامبران و رسولان خدایم و بر همه خلق آسمان‌‌ها و زمین‌­ها حجت و برهانم، هرکس در این امر، تردید کند، همچون کفار جاهلیت نخستین است و هرکس در سخنی از سخنان من شک نماید، درحقیقت، به تمام سخنان من شک کرده است و چنین‌کس، مستحق بلا و مستوجب آتش خواهد بود. ای مردم! خداوند متعال با این فضیلت­‌ها که بر من، مرحمت فرموده، بر من منت نهاده و احسان کرده است (آری) خدایی جز او نیست و تا جهان، برقرار و روزگار پایدار است درهرحال، ستایش و سپاس من، ویژه اوست.

ای مردم! علی ع را برتر از همه بدانید که گذشته از من، از هر مرد و زنی، برتر و والاتر است. (بدانید) که خداوند، به‌خاطر ماست که به جهانیان، روزی می‌­دهد و آفرینش برپای و برقرار است؛ هر آن‌کس که این سخن مرا انکار کند، ملعون و ملعون و مغضوب و مغضوب درگاه حق است. هان! آگاه باشید که این سخنان را، به یقین، جبرئیل از سوی حق‌تعالی به من خبر داده و گفته است که: (هرکس با علی ع به عداوت و دشمنی برخیزد و ولایت و محبت او را در دل نگیرد، لعنت و خشم مرا نسبت به خود، فراهم کرده است)؛ پس هرکس باید که در کار خود بنگرد که برای فردای خود، چه آماده نموده است؛ پس باید که از مخالفت با علی ع سخت برحذر باشید و مبادا که پس از ثابت‌قدمی، پایتان بلغزد که خداوند به هرچه کنید، آگاه است.

ای مردم! علی ع همان‌کس است که خدا در کتاب مجید خود، به‌عنوان (جنب الله) از او یاد کرده و از زبان مبتلایان به دوزخ، فرموده است: (یا حَسرَتا عَلی ما فرَّطتُ فی جَنبِ الله.) ای مردم! در قرآن به تدبر و تفکر، نظر کنید و در درک و فهم آیات آن بکوشید، و به محکمات آن توجه کنید و از متشابهاتش، پیروی می‌نمایید. به خدا سوگند، غیر از این مرد که هم‌اکنون دست او را گرفته و او را برکشیده­‌ام، هرگز دیگری نیست که بتواند دستورات قرآن را برای شما روشن کند و تفسیر آیات آن را بیان نماید، همین مردی که اکنون بازوی او را گرفته‌ام و به شما اعلام می‌­کنم که:

هرکس را من مولا و سرپرست و صاحب اختیارم، علی ع، مولا و سرپرست و صاحب اختیار اوست؛ این مرد، علی بن ابی­طالب است، برادر و وصی من است، که فرمان دوستی و ولایت او از جانب حق متعال بر من نازل گردیده است. ای مردم! علی ع و آن پاکان از فرزندانم، ثقل اصغرند و قرآن، ثقل اکبر است، که هریک، از دیگری خبر می‌­دهد و هرکدام، دیگری را تأیید و تصدیق می‌­کند؛ میان این دو ثقل و این دو امر گرانقدر، جدایی نخواهند بود تا آنکه، قیامت در کنار حوض، به من برسند. ایشان امنای حق در میان خلق و فرمانروایان او بر روی زمین­‌اند. به هوش باشید که من، آنچه لازم بود، گفتم. به هوش باشید که مطلب و مقصود را ابلاغ کردم و به گوش شما رساندم. توضیح دادم که این امر، به دستور خداوند بود و من نیز از سوی او (عزّوجلّ) به شما ابلاغ نمودم. به هوش باشید که عنوان (امیرالمؤمنین) بر کسی جز برادر من روا نیست و این سمت و مقام و فرمانروایی بر مسلمانان، پس از من، برای هیچ‌کس جز وی مجاز و حلال نیست.

4- معرفی علی بن ابیطالب ع

رسول خدا ص در این هنگام، بازوی علی ع بگرفت و او را بالابرده و به مردم نشان داد، تاآنجاکه پاهای وی، محاذی زانوی پیامبر ص می­‌رسید و پس از آن، به سخن ادامه داد: ای مردم! این علی ع، برادر و وصی من و مخزن علم و خلیفه و جانشین من است بر امت. علی ع مفسر قرآن، کتاب خداست. اوست که مردم را به حق دعوت می‌­کند و اوست که به هرچه موجب رضا و خوشنودی خداست، عمل‌کننده است. اوست که دشمنان حق، در پیکار و ستیز و به فرمانبرداری و اطاعت از خدا، سخت‌کوش و بازدارنده مردمان از معاصی و نافرمانی‌هاست. اوست خلیفه و جانشین رسول خدا، اوست امیرمؤمنان و پیشوا و هادی خلق خدا. اوست که به امر خدا قاتل ناکثین و قاسطین و مارقین است.

(ای مردم!) آنچه می‌­گویم به فرمان پروردگارم می‌­گویم و این خواست و دستور حق است که هیچ سخنی از او، به دست من تغییر و تبدیل نپذیرد؛ حال می­‌گویم: خداوندا! هرکس که علی ع دوست می‌­دارد، دوست بدار و هرکس که با وی دشمن است، دشمن دار. خداوندا! هرکس که علی ع انکار کند، لعنت کن و آن‌کس که پذیرای حق او نباشد، به خشم و غضب خود، گرفتار ساز. خداوندا! اگر اکنون، علی ع، ولیّ تو را به خلافت و جانشینی خود معین کردم و امری که موجب اکمال دین و اتمام نعمت تو بر این مردم است، بیان کردم، همه‌وهمه به فرمان تو بود اینک تو پسندیده‌ای برای ایشان و فرمودی: (وَ مَن یَبتَغِ غَیرَ الإسلامِ دیناً فَلَن یُقبَلَ مِنهُ وَ هُوَ فی الآخِرۀِ مِنَ الخاسِرینَ). خداوندا! تو را گواه می­‌گیرم و کافیست گواهی تو که من به وظایف تبلیغ و رسالت خود عمل کردم.

5- اهمیت مسأله امامت

ای مردم! خداوند عزّوجلّ، کمال دین شما را در امامت و پیشوایی علی ع قرار داده است؛ پس هرکس که از او و جانشینان او از فرزندان من که از صلب اویند تا واپسین روز جهان پیروی و اطاعت نکند، به حبط و نابودی اعمال گرفتار گردیده و در آتش دوزخ، جاودانه، معذب خواهد بود، نه دیگر عذابش تخفیف یابد و نه مهلت و فرصت نجاتی به او داده شود. ای مردم! این علی ع است که مرا بیش از هرکس یاری کرده و از همه بر من سزاوارتر است. از تمام مردم به من نزدیکتر و از همه‌کس، نزد من، محبوب‌تر و گرامی‌­تر است.

خداوند عزّوجلّ و من از او راضی و خوشنودیم. آیه­‌ای در قرآن مُشعِر به رضایت حق از بندگان، نازل نشده مگر آن که در شأن علی ع است و هرجاکه خداوند مؤمنین را مخاطب قرار داده، در درجه نخست، نظر به او داشته است. آیه مدحی نیست مگر آنکه در مورد اوست و بهشتی که در سوره (هَل أتی علی الانسان)، یادشده، برای اوست، و در نزول آن دیگری جز او منظور نشده و دیگری جز او مدح و ستایش نشده و است. ای مردم! علی ع، ناصر دین خدا و حامی پیامبر خداست، اوست پارسای پرهیزگار و طیّب و طاهر و رهنما و ره‌یافته. پیامبرتان، بهترین پیامبر و وصی او بهترین وصی و پسرانش بهترین اوصیاءاند. ای مردم! ذریّه و نسل هر پیامبری از صلب خود اویند اما ذریّه و نسل من از صلب علی ع هستند.

6- خطر انحراف و کارشکنی

ای مردم! شیطان به حسادت، آدم را از بهشت بیرون کرد، پس مبادا که نسبت به علی ع حسد ورزید که اعمالتان یک‌سره باطل شود و به لغزش و انحراف درافتید؛ که آدم صفوت‌الله تنها به‌سبب یک معصیت، به زمین فروافتاد؛ پس بر شماست که مراقب احوال خویشتن باشید. شما که در میانتان، دشمن خدا نیز هست. (ای مردم!) جز شقیِ واژگون‌بخت، کسی با علی ع کینه نمی‌­ورزد و جز پارسای پرهیزگار، مِهر علی ع در دل نمی‌گیرد و جز اهل ایمان و مخلصان بیریا به علی ع ایمان نخواهند آورد و به خدا سوگند سوره/ وَالعَصر إِنَّ الإِنسانَ لَفی خُسرٍ ... در شأن علی ع نازل شده است. ای مردم! خدا را گواه می‌گیرم که در انجام وظایف رسالت فروگذار نکردم و بر پیامبر، جز ابلاغ فرمان حق، وظیفه‌ای دیگر نیست.

ای مردم! نسبت به خداوند آنچنان که شایسته است پرهیزگار باشید مبادا که جزء مسلمانی دیده از جهان فروبندید. ای مردم! به خدا و پیامبرش باور آرید و به نوری که با او نازل شده ایمان آورید، پیش از آنکه خشم خدای شما را فروگیرد و به مجازات، رخسارتان به عقب باز گردانده شود. ای مردم! این نور از جانب حق‌تعالی در من سرشته شده و بعد از آن در طینت علی ع و سپس در نسل او قرار داده شده، تا آنگاه که نوبت به امام قائم، مهدی عج رسد و اوست که سرانجام، حق خدا و حقوق ما را خواهد ستاند؛ که خداوند عزّوجلّ ما را بر تمام مقصران و دشمنان و مخالفان و خائنان و معصیت‌کاران و ستمگران حجت قرار داده است.

ای مردم! به شما اعلام خطر می‌­کنم، به هوش باشید که من فرستاده خدا به سوی شمایم و پیش از من رسولانی آمده و رفته‌­اند، آیا اگر من نیز از جهان بروم و یا کشته شوم، به راه پیشینیان خود، بازمی‌گردید؟! ولی هرآن‌کس که به عقب بازگردد و به جاهلیت اسلاف خود روی کند، زیانی به خداوند نخواهد رساند، اما پروردگار، سپاس‌گزاران را پاداش نیکو مرحمت خواهد کرد. ای مردم! بدانید که علی ع همان کسی است که متّصف و موصوف به سپاس‌گزاری و شکیبایی است و پس از او فرزندان من که از صلب اویند، به این صفات مزین و ممتازند. ای مردم! مسلمانیِ خود را بر خداوند منت منهید، که موجب خشم و غضب پروردگار بر شما گردد و عذابی از سوی او به شما رسد، زیرا که حق در کمین است.

ای مردم! چیزی نمی‌­گذرد که پس از من امامان و سردمدارانی پدید آیند که خلق را به آتش و دوزخ فراخوانند اما این گروه را در روز قیامت یار و مددکاری نخواهد بود. ای مردم! خدا و پیامبرش از این کسان، متنفر و بیزارند. ای مردم! اینان و پیروان و یارانشان، جملگی، در پست‌ترین دوزخ گرفتار خواهند شد، و چه بدجایگاهی است دوزخ، برای این گروه که به تکبر گراییده‌­اند. هشیار باشید که اینان همان (یاران صحیفه)‌اند (اما هریک از شما باید که در نامه اعمال خود بنگرد، گرچه مردم جر تنی چند، نامه عمل خود را از یاد برده‌­اند).

ای مردم! من این ولایت را به‌عنوان امامت و ارث تا روز قیامت، در ذریه و نسل خود قرار دادم و با این کار وظیفه‌­ای را که به آن مأمور بودم، به پایان بردم تا بر هر حاضر و غایب و بر هرکس که شاید در این انجمن بوده و یا در این اجتماع حضور نداشته است و حتی بر آنان که هنوز از مادر متولد نشده‌اند، حجت تمام باشد. باید که ماجرای امروز را حاضران به غائبان گزارش کنند و پدران به فرزندان تا واپسین روز خبر دهند. گرچه مدتی نخواهد گذشت که (عده‌ای) این امر را با غصب و ستم، از آن خود قرار خواهند داد و خدا آن غاصبان را لعنت کند و از رحمت خود، دور و مهجورشان سازد و در چنین‌حال، سزاوار این عذاب گردند که فرمود: سَنُفرِغُ لَکُم أیُّهَا الثَّقَلانَ یُرسَلُ عَلَیکُما شُواظٌ مِن نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنتَصِران.

ای مردم! خداوند شما را به حال خود رها نخواهد کرد تا آنکه پاک و پلید از یکدیگر ممتاز گردند و خدا شما را بر اسرار پنهان، آگاهی نداده و نخواهد داد. ای مردم! سرزمینی نیست مگر آنکه خداوند، مردم آن را در اثر تکذیب حق، هلاک کرده و چنان‌که خود به این معنی اشاره فرموده است: وَ کَذلِکَ نُهلِکَ القُری وَ هِیَ ظالِمَۀٌ و این علی ع امام و پیشوای شما و ولیّ و صاحب‌اختیار شماست. که خداوند، در مورد او تهدیدها و وعده‌ها کرده و خدا وعده‌­های خود را انجام خواهد داد. ای مردم! پیش از شما، اکثر مردم نخستین به گمراهی رفتند و خداوند ایشان را هلاک نمود و هم اوست هلاک‌کننده گروه‌هائی که از این پس می‌­آیند، همچنان که فرمود: ألَم نُهلِکِ الأوَّلینَ، ثُمَّ نُتبِعُهُمُ الاخِرینَ، کَذلِکَ نَفعَلُ بِالمُجرِمینَ، وَیلٌ یَومئذٍ لِلمُکَذِّبینَ.

ای مردم! خداوند، مرا به پاره‌­ای از امور امر کرده و از پاره‌­ای دیگر نهی فرموده است و من نیز علی ع را به آن امور، امرونهی کرده‌­ام؛ پس درحقیقت، او اوامر و نواحی حق را از پروردگار خود اخذ نموده است؛ پس باید که گوش به فرمان او کنید تا از سلامت برخوردار گردید و دستورش را به اجرا گذارید تا به راه هدایت رفته باشید و از آنچه نهی می‌­کند، حذر کنید تا به رشد و کمال رسید و خویشتن را بدان‌گونه که خواست اوست، باز سازید و مبادا که راه‌های دیگر شما را از پیمودن راه و رویه او باز دارد. ای مردم! صراط مستقیم خداوند منم و شما به رعایت آن مأمور شده‌اید و پس از من، علی ع و سپس فرزندانم که از صلب اویند امامان و پیشوایان شمایند که خلق را به راه راست هدایت می­‌کنند و پیوسته روی به سوی حق دارند.

پس از آن سوره حمد را تا پایان تلاوت کرد و به ادامه سخن پرداخت. ای مردم! این سوره (=حمد) در شأن من و علی ع و فرزندانش فرودآمد و شامل ایشان می‌­گردد همچنین مخصوص آن‌هاست، ایشان، اولیای خدایند که نه خوفی در دل دارند و نه اندوهی آزارشان دهد، بدانید که حزب‌الله پیروز است و در برابر، دشمنان علی، گروهی اهل شقاق و نفاق و کینه‌ورزانی متجاوز و برادران اهریمنند که به‌منظور فریب و نیرنگ، سخنان بی‌مغز و آمیخته به رنگ و ریا با یکدیگر نجوا می­‌کنند.