8- معرفی حضرت مهدی عج

آگاه باشید البته! آخرین امام زمان قائمِ (مهدی) ع است. آگاه باشید او یاری‌کننده دین خداست. آگاه باشید او انتقام‌گیرنده از ستمکاران است. آگاه باشید او گشاینده دژهای استوار و ویرانگر قلعه‌های مستحکم است. آگاه باشید او نابودکننده طوایف مشرک است. آگاه باشید او منتقم خون‌های ناحق ریخته اولیاء خداست. آگاه باشید او حامی دین خداست. آگاه باشید او جرعه‌نوش دریای ژرف حقایق و معانی است. آگاه باشید او معرف هر صاحب فضیلتی است به برترینش و هر نادان بی‌فضیلتی است به نادانیش. آگاه باشید او برگزیده خدا و منتخب پروردگار عالم است. آگاه باشید او وارث همه دانش‌ها و محیط به همه علوم است. آگاه باشید او خبردهنده شئون خداوند و مراتب ایمان است. آگاه باشید او رشید و رهسپار صراط مستقیم و استوار است.

آگاه باشید او آن کسی است که امور خلایق به او واگذار شده است. آگاه باشید او آن کسی است که گذشتگان به ظهور وی بشارت داده­‌اند. آگاه باشید او حجت پایدار خداوند است که حجت دیگری بعد از او نیست؛ زیرا حقی نیست، که با او نباشد و نوری نیست که همراه او نباشد. آگاه باشید اوست آنکه کسی بر او پیروز نمی‌­شود و کسی را در برابر او نصرت نتوان کرد. آگاه باشید که او ولیّ خداست در گستره زمین و فرمانروای حق است در میان خلایق و امین خداست در پیدا و پنهان.

9- طرح مسأله بیعت

ای مردم! آنچه لازم بود به شما فهماندم و برایتان توضیح دادم و این علی ع است که پس از من، تعلیم و تفهیم شما را به‌عهده خواهد گرفت. آگاه باشید از شما می­‌خواهم که پس از پایان خطابه (به نشان قبول و تمکین) نخست با من و سپس با علی ع، دست بیعت دهید و میثاق خود را استوار کنید. بدانید که من به خداوند تعهد سپرده‌ام و علی ع در برابر من تعهد و بیعت نموده است و من، اکنون، از سوی حق تعالی از شما می­‌خواهم که با علی ع بیعت کنید و بدانید که هرکس بیعت خود را بشکند، به زیان خویش اقدام کرده است: فَمَن نَکَثَ فإِنَّما یَنکُثُ عَلی نَفسِهِ.

10- حج

ای مردم! حج و صفا و مروه از شعائر الهی است. فَمَن حَجَّ أوِ اعتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَیهِ أن یَطَّوَّفَ بِهِما. ای مردم! حج خانه خدا کنید که هیچ خاندانی نیست که به آن خانه وارد شود، مگر آنکه بی‌نیاز گردد و هیچ خانواده‌ای از این خانه، رخ نتابیده، مگر آنکه به فقر و تهیدستی گرفتار آمده است. ای مردم! مؤمنی نیست که در آن موقف کریم بایستد، مگر آنکه خداوند از معاصی گذشته او چشم‌پوشی می­‌کند. پس آنگاه که حجَّش تمام شد زندگی و اعمال را از نو آغاز می‌­کند. ای مردم! زائران خانه خدا از سوی حق تعالی، مدد و نصرت می‌­شوند و هزینه سفرشان در دنیا جبران و نیز اندوخته روز واپسین ایشان خواهد شد که خداوند، پاداش نیکوکاران را تباه نخواهد فرمود.

ای مردم! خانه خدا را با اعتقاد کامل و با دقت و فهم درست زیارت کنید و مباد که بدون توبه و ترک گناهان گذشته خود، از آن مواقف شریف بازگردید. ای مردم! اقامه نماز و پرداخت زکات، باید بر طبق دستور پروردگار و به همان روش که او فرمان داده است، به عمل آید و چنانچه با گذشت زمان، کوتاهی کنید یا مسائل و معارف دین را فراموش نمائید، این علی ع ولیّ و سرپرست شما، مبین آن معارف و احکام برای شماست. همان‌که خداوند عزّوجلّ، او را پس از من برای شما منصوب کرده و هم امامانی که به جانشینی من و او از سوی حق تعالی تعیین گردیده­‌اند، پاسخگوی مسائل و مشکلات شما خواهند بود و بر آنچه نمی‌­دانید آگاهتان خواهد کرد.

11- احکام الهی

آگاه باشید! حلال و حرام خدا، بیش از آن است که بتوانم یک‌به‌یک برشمارم و معرفی نمایم؛ چون چنین است، در یک کلام می­‌گویم که به حلال‌ها امر می­‌کنم و از حرام‌ها نهی می­‌نمایم و به منظور توضیح و تبیین آن‌ها، مأمور شده‌­ام که از شما بیعت گیرم و دست تعهد و پیمان بفشارم که آنچه از سوی حق‌تعالی درباره امیرالمؤمنین، علی ع و امامانی که از نسل من و علی ع به جهان خواهند آمد، پذیرفته باشید. و مهدی (عج)، قائم امامان و قاضی به حق تا روز واپسین خواهد بود.

ای مردم! هر عمل حلالی که به شما معرفی کردم و هر کار حرامی که از آن نهی نمودم، از گفته خود بازنمی‌­گردم و آن را تغییر نخواهم داد. این امر را به خاطر بسپارید و هرگز فراموش مکنید و به دیگران نیز سفارش کنید، مباد احکام مرا دیگرگون سازید. آگاه باشید من سخن خود را مجددا تأکید می­‌کنم که: نماز را به‌پای‌دارید و زکات بدهید، امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر کنید اما بدانید که سر آغاز هر امربه‌معروف و نهی‌ازمنکری این است که فرامین مرا بپذیرید و حاضران، آن را به غائبان، اطلاع دهید و به اطاعت از اوامر من وادارشان کنید. و از مخالفت با آن‌ها برحذرشان سازید؛ زیرا که این‌ها دستور خداوند عزّوجلّ و فرمان من است، و بدانید که بدون امام معصوم (و بی‌معرفت او) امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر امکان‌پذیر نیست.

12- تنها راه هدایت

ای مردم! این قرآن است که امامان پس از علی ع را از فرزندان و از نسل او معرفی کرده و من نیز به شما توضیح دادم که علی از من و من از اویم. خداوند در کتاب خود فرموده است: وَ جَعَلَها کَلِمَۀً باقِیَۀً فی عَقِبِهِ. و من نیز گفتم: تا آن زمان که دست تمسک به دامن این دو امر گران‌سنگ (یعنی کتاب خدا و عترت و خاندان من زده ­اید، هرگز به گمراهی و ضلالت دچار نخواهید شد. ای مردم! تقوی را پیشه خود کنید و از قیامت بیندیشید که خداوند متعال فرمود: إِنَّ زَلزَلۀَ السّاعَۀِ شَیءٌ عَظیم. ای مردم! به مرگ بیندیشید و از حساب و میزان و محاکمه در پیشگاه پروردگار جهانیان غافل مباشید و ثواب و عقاب و پاداش و کیفر رستاخیز را از خاطر مبرید، که هرکس نیکی کند، پاداش یابد و هرکس دامن به بدی آلوده سازد، بهره‌ای از بهشت نخواهد داشت.

13- بیعت گرفتن

ای مردم! شما را از آن حد فزون‌تر است که بتوانید یک‌یک، با من دست بیعت دهید، درحالی‌که به فرمان خدا، مأمورم که از زبان هریک از شما اعتراف گیرم که منصب فرمانروایی و امارت بر مؤمنان را که برای علی ع قرار داده‌­ام، پذیرفته‌­اید و نیز (مأمورم که) در مورد قبول امامت و ولایت امامانی که از نسل من و صلب علی ع است، اقرار و بیعت گیرم. حال که چنین است، همگان یک صدا و به زبان، بگویید: (ای رسول خدا!) آنچه که در ولایت و رهبری مطلق علی ع و امامان پس از وی که از صلب اویند از جانب حق تعالی به ما ابلاغ کردی، شنیدیم و در برابر آن مطیع و تسلیمیم و به آن امر راضی و خوشنودیم! اینک ما به دل و جان و به زبان و دستمان، نسبت به قبول ولایت با تو بیعت می­‌کنیم و پیمان می­‌بندیم که با این اعتقاد، زندگی کنیم و با آن بمیریم و تا آن زمان که سر از خاک برداریم، به آن پایبند بوده و هرگز در آن تغییر و تبدیلی ندهیم و شک و تردیدی ننماییم و از سر پیمان خود برنخیزیم و از خدا و پیامبرش و امیرالمؤمنین، علی ع و فرزندانش حسن و حسین و امامان دیگر که از صلب علی ع به جهان آیند، فرمان بریم.

ای مردم! مقام و منزلتی که حسن و حسین نزد خدا و رسول او دارند، گوشزدتان کرده و ابلاغ نموده و متوجه تان ساختم که این دو تن سرور جوانان اهل بهشتند و پی از من که جدّ ایشانم و بعد از علی ع، منصب امامت خواهند داشت. و (ای مردم!) بگویید: در این امر، مطیع خدا و پیامبرش و علی ع، و حسنین و امامان پس از ایشانیم. تو (ای پیامبر) در مورد ولایت امیرالمؤمنین از دل و جان با ما عهد و میثاق بستی؛ از کسانی که توفیق مصافحه یافتند به دست، و از آن‌ها که توفیق این کار نیافتند، از زبانشان بیعت گرفتی. پیمان نمودیم که دیگری را به جای این امر نگیریم و دل و جانمان به جانب دیگر روی ننماید. خدا را در این کار شاهد گرفتیم او به شهادت، کافی است و تو نیز (پیامبر) و همچنین همه مطیعان فرمان حق از حاضر و غائب و فرشتگان و جنود خدا و همه بندگان او را همگی را گواه و شاهد این امر کردیم و خدا از هر شاهدی بزرگتر است.

ای مردم! چه می‌­گویید؟ خداوند، هر آوازی را می‌­شنود و از سرّ و پنهان همه آگاه است. (بدانید) آن‌کس که به راه هدایت رود، به سود خود رفته و آن‌کس که به گمراهی گراید، تنها به زیان خویش اقدام کرده است. چراکه دست خدا فوق هر دستی و قدرتش برتر از هر قدرتی است. ای مردم! از خدا بترسید و پرهیزگاری پیشه کنید و پیمان خود را با علی ع، امیرالمؤمنین و با حسنین و امامان دیگر که کلمه طیبه باقیه­‌اند، استوار نمایید. هرکه در این امر، مکر پردازد خدایش به هلاکت در افکند و آن‌کس که بر عهد خود پای فشرده خدایش رحمت کند، فَمَن نَکَثَ فَإِنَّما یَنکُثُ عَلی نَفسِهِ.. .

ای مردم! آنچه به شما گفتم، بازگویید و بر علی ع، با عنوان رسمی امیرالمؤمنین سلام دهید. بگویید: پروردگارا! دستورت را شنیدیم و اطاعت کردیم تا از مرحمت و مغفرت تو بهره­مند شویم که بازگشت همه به توست و بگویید: سپاس خدای را که به این امر ما را هدایت و دلالت فرموده و اگر راهنمائیمان نمی‌­کرد، ما، خود، به راه هدایت دست نمی­‌یافتیم. ای مردم! فضایل و امتیازات علی بن ابیطالب و قدر و منزلتش نزد خداوند، که در کتاب خدا نازل شده، بیشتر از آن است که بتوانم در یک جلسه برایتان برشمرم؛ پس هرکس که از مناقب و فضایل او نزد شما مطلبی گوید، از او بپذیرید.

ای مردم! هرکس از خدا و پیامبر او و از علی ع و امامان و پیشوایانی که معرفی کردم، فرمان بَرَد، به رستگاری بزرگی نایل آمده است. ای مردم! رستگاران، کسانی هستند که در بیعت با علی ع و پذیرش ولایت او و در ادای سلام بر وی به‌عنوان امیرالمؤمنین، مبادرت و سبقت جویند، اینان در بهشت نعمت‌ها متنعم خواهند بود. ای مردم! سخنی گویید که موجب رضای خدا باشد: فَإِن تَکفُرُوا أنتُم وَ مَن فِی الأرضِ جَمیعاً فَلَن یَضُرَّ اللهَ شَیئاً. خداوندا! مردان و زنان با ایمان را بیامرز و کافران را به غضب خود گرفتار ساز و ستایش، خدای راست که پروردگار جهانیان است.

در این هنگام مردم، فریاد برآوردند: فرمان خدا و پیامبر خدا را شنیدیم و با دل و زبان و دست مطیع و فرمانبرداریم. چون سخنان پیامبر، تمام شد، مردم بر گرد آن حضرت و امیرالمؤمنین سخت ازدحام کردند و هرکس می‌خواست با ایشان، مصافحه و بیعت کند. گویند نخستین کسی که موفق به مصافحه و بیعت شد، ابوبکر بود و پس از وی عمر و سپس عثمان بیعت کردند و به دنبال ایشان باقی مهاجران و انصار و دیگر مردمان، اقدام به بیعت کردند تا آنگاه که وقت نماز مغرب رسید. پیامبر در آن شب، نماز مغرب و عشا را پیوسته و در یک زمان به‌جای‌آورد. در روایت است که پیامبر ص با هر گروه که به‌عنوان بیعت، مصافحه می­‌کرد، می­‌گفت: ألحَمدُ للّهِ الَّذی فَصَّلَنا عَلی جَمیعِ العالَمینَ، ستایش خدای را که ما را بر همه جهانیان امتیاز مرحمت فرمود.