تقدیم به خواهر هنرمندم مینو

خواهرم استاد شیرینی‌پزیه. ماهر در پخت هر نوع شیرینی با کیفیت عالی. وقتی می‌خواد پلمبیر، کیک_بستنی و زولبیا_بسنتی، درست کنه، بهش می‌گم: "زیاد درست کن که من برای فردام هم ببرم." انگار آش نذریه یه ظرف جدا، با خودم میارم خونه. می‌تونم بگم از دستپخت قنادی‌ها هم بهتره؛ لذیذ و خوشمزه. اصلِ پلمبیر! با کیفیت عالی. موادی که توش به کار می‌بره، به‌اندازه است. کاش بلد بودم و می‌تونستم مرتب برای خودم درست کنم. فقط می‌تونم بگم دستش درد نکنه، این‌جوری من رو به چیزی که دوست دارم، می‌رسونه. برای من، هنر شیرینی‌پزی آرزویی بود که دست‌یافتنی نشد. آخه خیلی نون خامه‌ای و باقلوا رو دوست دارم. اما خب منکر نمی‌شم که زیاد هم تهیه‌اش کرده‌ام. خوش‌به‌حال کسانی که این هنر رو آموختند، تا هروقت اراده کنند بتونند اون رو بپزند. البته مصرف زیاد شیرینی‌جات بسیار مضره و باید در آن، تعادل رعایت شود وگرنه منجر به بیماری می‌شود.