پوتوس، پیتوس یا پوتین طلایی، ساده و راحت‌ترین گیاه آپارتمانیه و برای کسانی که اول راه گل‌کاری‌اند، چون بی‌آزاره، شوق‌برانگیزه. هوا رو خوب تصفیه می‌کنه و نوعی از اون که برگش رنگیه یعنی ابلقه، به نور بیشتری احتیاج داره. اما توجه داشته باشید که برگ‌هاش سمی‌اند و باید کاملا مراقب بود. این گیاه، به روش قلمه‌زدن تکثیر میشه. قلمه‌ها رو در آب قرار داده و بعد از اینکه ریشه‌دار شدند، آن‌ها را به گلدانی که از قبل آماده کرده‌ایم و خاک سبک و معمولی داره، انتقال میدیم. البته گیاه، تمایل به خاکی که کمی اسیدی باشه، داره. خیلی راحت هر مسیری رو براش قرار بدیم، چون رونده است، حرکت می‌کنه و بالا میره. یک بار من تصمیم گرفتم، روش جدیدی رو براش پیاده کنم. کمی که ریشه زد، اون رو در گلدانی که نصف آب و نصف خاک بود، قرار دادم. طوری‌که ریشه‌ کوچکش در خاک باشه.

بعد از مدتی متوجه شدم که هم رشدش سریعه، هم برگ‌هاش سبز، خوش‌رنگ و ضخیمه. خیلی زیبا و بهتر از قلمه‌هایی بود که از آب به خاک منتقل می‌کردم. اگر اون رو توی آویز قرار بدهی، برگ‌هاش از گوشه‌ها، شرابه کرده، زیباییش چند برابر میشه. گیاه بسیار زیبای آپارتمانیه که توی هر خونه‌ای می‌تونی پیداش کنی. یک بار وقتی که غنچه زد، خیلی آروم اون رو باز کردم. مثلا به خیال خودم زودتر برگش نمایان بشه. توجه نداشتم که به مدت زمانی که به مرور باید برای باز شدن طی کنه، نیاز داره. زرد شد و از بین رفت و من به خاطر اشتباهی که کرده بودم، خیلی ناراحت شدم. در خلقت، اینگونه است که باید آرام آرام به پیش رفت و رشد کرد. هر چیزی زمان خاص خودش رو داره. مگر می‌شود یک شبه ره صد ساله را طی کرد. انگار یه جورایی تا نگاهم به گلدانش می‌افتاد خجالت می‌کشیدم. اما یک خطای به ظاهر ساده، بزرگترین درس زندگی را به من آموخت.