|
خانه میناجون آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی
| ||
|
محمدمهدی پرندهها رو خیلی دوست داره ولی از اونجایی که نمیخواد اونها رو در قفس نگه داره، شانسش زده، گربهها به حیاط خونهاش هیچ راهی ندارند که وارد بشوند، برای همین پر از پرندگان جورواجوره که هر گوشه و کناری رو پیدا میکنند لانه میسازند و برای خودشون به آسودگی زندگی میکنند. اما از همهشون بیشتر، مرغ مینا، به چشم میخوره. تازگیها براشون یه جایگاهی که دونههاشون رو بگذاره، به دیوار حیاط وصل کرده. براشون دونه میریزه تا روی تخته چوبی بایستند و غذا بخورند. مرغ مینا، پرنده جالبیه. از خانواده سارهاست و 35 گونه از این پرنده وجود داره. مینا یک نام هندی است که به باقی زبانها راه یافته. این پرندگان به صورت جمعی و بیشتر در مناطق دشتی با درختهای پراکنده، زندگی میکنند. پاهای محکمی دارند، به رنگهای متفاوتی و عموما تیره، دیده میشوند و از همه نوع دانه، میوه و حشرات ریز تغذیه میکنند. مرغ مینا، جثه کوچکی دارد و در هر حفره و درز دیواری خانه میسازد. هرچه سنش بالاتر برود رنگ زردِ دور چشمش بزرگتر و پرچینوچروکتر میشود. طول عمرش بین 12 تا 25 سال است ولی برخی گونههای آن در حال انقراض هستند. این پرنده، تنها در فاصله یکسالگی توانایی بالایی در یادگیری دارد و بعد از آن، قدرت یادگیریاش به شدت کاهش مییابد. بعضی از انواع مینا، بسیار باهوشند و توانایی تقلید و تکرار صدای انسان را دارند و اگر اسیر شده و تعلیم ببینند، به خوبی صحبت میکنند. نوع نر این پرنده، درون دهانش سیاهرنگ است و در تقلید انواع صداها، بسیار قویتر است. کاش محمدمهدی باهاشون حرف بزنه، شاید از تیرهای باشند که بتونند صداش رو تقلید کنند و حرف بزنند. قدیمیها میگفتند اگر پرنده بیاد و در خونه لونه کنه، خوشیُمنه.
موضوعات مرتبط: طبیعت و محیط زیست، دلنوشته [ پنجشنبه ۸ مهر ۱۴۰۰ ] [ 19:23 ] [ مینا ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||