كتاب همان يار مهربانى كه هميشه مهجور بوده و هست. مونس ما در هر زمان و مكان است. با اينكه او نزدیک‌ترین و بهترين دوستى است كه هركس مى‌تواند داشته باشد ولى علاقه‌ای به او نشان نمى‌دهيم. درحالى‌كه كتاب، مى‌تواند اوقات فراغت ما را به‌خوبى پر كند و اطلاعات زيادى به ما بدهد. اميدوارم ما هم دوستى خود را با او محكم‌تر كرده و آینه جانمان را با آن جلا دهيم. مطمئنا چیزهای زیادی از او یاد می‌گیریم و او بی‌توقع، همه داشته‌هایش را به ما هدیه می‌کند. قطعا با برنامه‌ریزی، در لابه‌لای کارهای روزانه، می‌توان مطالعه را گنجاند و از آن بهره برد. یا در هفته زمانی را به آن اختصاص داد، تا به این ترتیب، مطالعه هم مانند کارهای واجب دیگرمان جایگاه خودش را یافته و عادتمان شود. ورق زدن کتاب، خودش به‌تنهایی، لطفی دارد که در جای دیگر نمی‌توان یافت، دیگر چه برسد به آموزه‌هایی که از او دریافت می‌کنیم.