نام سینَک

با توجه به اینکه موقعیت روستا در دو طرف رودخانه عبوری و در دامنه سراشیبی مشرف به رودخانه قرار گرفته است، و در اصطلاح محلی به دامنه سینه گفته می‌شده، احتمالا به نام سینه کوه بوده و در اثر مرور زمان، سینک تلفظ شده است.

تاریخ سینک

با توجه به آثاری که در حفاری بعضی از نقاط روستا انجام گرفته بود، آثاری مربوط به قبل از اسلام و دوره زرتشت یافته شده است. از طرفی چون لهجه و اصطلاحات محلی روستای سینک، بسیار متمایز از روستاهای مجاور و لواسان است، می‌رساند که دارای قدمت زیادی است.

جغرافیای سینک

سینک در 20 کیلومتری شمال شرقی شهر تهران در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه البرز به نام کوه چهارچشمه قرار دارد و یکی از ییلاقات قدیم تهران بوده که دارای آب‌وهوای بسیار مناسب کوهستانی است. با توجه به اینکه بافت روستا در دو طرف مسیر رودخانه افجه قرار دارد و از نظر جابجایی هوا شرایط بسیار مناسبی دارد، کمتر روستای لواسان چنین آب‌وهوای مطبوعی دارد.

اسامی صحراهای سینک در گذشته و حال

دَشتِهان، عَرقَش، علایینی، لَش علی، بالاباغ، پَهلو دَره، تنگه فار، خُمچال، سُروکه پایین، سُروکه بالا، سَرلوک، باغ علی، گِلنوا که این محلات در اطراف بافت روستا قرار دارند.

مزارع کشاورزی شامل

چهار چشمه، گَرمابَک، همه بوستان، چِکِنِه پِلِه، اَعلان بالا، اَعلان پایین، نِیِستانَک دره، واشَنَدر، پَنبه زار است.

منبع: روستای سینک