معبد هندوها

پرستش‌گاه بُت‌ِگوران یا معبد هندوها یکی از آثار تاریخی شهر بندرعباس است که در مرکز شهر در خیابان امام خمینی، روبروی بازار روز قرار دارد. ساختمان این معبد، در سال ۱۲۱۰ ه.ق. در زمان حکومت محمدحسن‌خان سعدالملک حاکم وقت بندرعباس، از محل جمع‌آوری هدایای هندوها، توسط تجار هندی ساخته شده‌ است. طرح این بنا کاملا از معماری پرستش‌گاه‌های هندی متأثر است. این معبد، ازجمله نشانه‌های معدود تاریخی بندرعباس است که توجه هر تازه‌واردی را به خود جلب می‌کند.

موزه آب و موزه مردم‌شناسی خلیج‌فارس

ساختمان موزه خلیج‌فارس نمونه‌ای نادر و گرانبها در معرفی معماری جنوب ایران است‌. این ساختمان سنگ محکی است برای نقد و بررسی معماری موجود در منطقه و مقایسه آن با گذشته نه‌چندان دور. موزه در سه طبقه با زیربنای 2400 مترمربع بنا شده که طبقه همکف یا اول دارای فضای معماری عمومی، خدماتی، کتابخانه تخصصی و نمایشگاه است. طبقه دوم به بخش مردم‌شناسی تعلق دارد که شامل گالری بازار سنتی، آزاد‌سازی قلعه هرمز، صید و صیادی است. طبقه سوم موزه نیز با توجه به غنای فرهنگی، تاریخی استان هرمزگان شامل بخش‌های باستان‌شناسی است.

در وسط عمارت این موزه لنج نسبتا بزرگی تعبیه شده که جلوه ویژه‌ای به موزه بخشیده و ارتفاع بادبان آن به نورگیر طبقه سوم می‌رسد‌. اما موزه آب که قدمت آن به دوره صفویه می‌‌رسد متشکل از دو بركه گرد و طولی با زیر بنای 210 مترمربع است که به‌منظور نمایش اشیا‌ء و سالن نمایش تابلوهای عكس و همچنین فضا‌های رو باز با مساحت 1580 مترمربع طراحی شده و اقلامی که در آن به نمایش گذاشته شده‌اند، شامل انواع كوزه (جهله)، انواع خمره آب به نام «كروش»، خمره‌های سنگى (موو) و تصاویری از ظروف آب است. درمجموع، این موزه برای آشنایی با آثار و ابنیه تاریخی مربوط به آب و همچنین چگونگی تلاش انسان‌ برای حفر چاه‌های آب و قنات مفید است.

حمام گله‌داری تنها حمام‌ تاریخی‌ در بندرعباس‌

تنها حمام‌ تاریخی‌ در بندرعباس‌، حمام گله‌داری است‌ که‌ در محله‌ اِوَزی‌ها قرار دارد و یکی از نقاط دیدنی این شهر به‌شمارمی‌رود. قدمت این حمام به دوره قاجاریه می‌رسد و تاریخ احداث آن به اواخر قرن سیزدهم ه.ق. برمی‌گردد. حمام وقفی متعلق به مسجد گله‌داری و واقف آن تجارت‌خانه حاج شیخ احمد گله‌داری است. این بنا دو دوره مرمت را در سی سال گذشته پشت سر گذاشته‌ است.

اگر بنای این حمام را از نزدیک ببینید، ردپای سنگ‌های دریایی، سنگ‌های اسفنجی، گچ دست‌کوب و ساروج محلی را در آن پیدا خواهید کرد که به‌خاطر رطوبت بالای منطقه، در بنا به‌کاررفته‌اند. مصالحی که دلیل انتخاب‌شان قدرت جذب بالای رطوبت بوده و این روزها، همین سنگ‌های بادوام هم در مقابل رطوبت بالای منطقه تسلیم شده‌اند و رفته‌رفته تخریب می‌شوند.

منبع: بندرعباس