این روستا در ۵ کیلومتری در بخش مرکزی جنوب شرقی نیشابور و تپه تاریخی طرب آباد واقع شده است. قدمت قلعه لک‌لک آشیان به دوران قاجار و زمان حکومت ناصرالدین شاه قاجار برمی‌گردد. این قلعه به نام کلاغ آشیان نیز معروف است. نام این قلعه برگرفته از لک‌لکی بوده است که در گذشته بر روی درخت سروی لانه داشته و زندگی می‌کرده است. اما در شبی سرد و زمستانی، به علت هوای سرد و برف شدید از آن مکان برای همیشه کوچ می‌کند و بعد از آن مردم‌‌ آن محل را لک‌لک آشیان نام‌گذاری کردند. متاسفانه لازم به ذکر است که تقریبا ۸۰ درصد این قلعه از بین رفته است. تنها بخش‌هایی از دیواره‌های غربی، برجک‌های نگهبانی و انبار آن باقی مانده است و تنها از سمت شرقی این قلعه می‌توان به داخل آن دسترسی پیدا کرد.

این قلعه تاریخی شامل بخش‌هایی ازجمله حصار، برج‌های دید‌بانی و ورودی و محوطه داخلی بوده است. بنای قلعه از معماری مختلفی بهره‌مند است. بخش‌های مختلف بنای این قلعه، در دوره‌های مختلف دچار تغییرات زیادی شده است. در حال حاضر نام این قلعه در فهرست آثار ملی ایران نیز ثبت شده است. در روستای لک‌لک‌آشیان در حدود 500 متری جنوب شرقی تپه تاریخی طرب‌آباد، قلعه‌ی لک‌لک‌آشیان قرار دارد. قدمت قلعه براساس شواهد موجود، به دوره قاجاریه برمی‌گردد. این قلعه نیز مانند قلاع قدیمی، از مجموعه‌های حصار، برج‌های دیدبانی و ورودی و محوطه‌ی داخلی قلعه تشکیل شده است. تنها از قسمت شرقی این قلعه تاریخی می‌توان به آن راه یافت. مصالح گوناگون به‌کاررفته در ساخت این اثر تاریخی و همچنین و معماری متنوع استفاده شده در بخش‌های مختلف این نکته را یادآور می‌سازد که این بنا در دوره‌های مختلف ساخته شده و طی سالیان، تغییراتی در آن صورت گرفته است.

منبع: لک‌لک آشیان و قلعه