«آندرس روزو»، دانشمند زمین‌‌شناس دانشگاه متودیست جنوبی است که کتابی تحت عنوان «رودخانه جوشان؛ ماجراجویی و اکتشاف در آمازون» چاپ کرده است. او همچنین درحال انجام مطالعات زمین‌‌شناختی مفصلی درباره رودخانه جوشان و همکاری با بوم‌شناسان میکروبی برای بررسی موجودات اکسترموفیل ساکن در این آب‌های سوزان است. آقای روزو در سخنرانی تد (تکنولوژی، سرگرمی، طراحی) در سال 2014، علت وجود این آب داغ و جوشان را تغذیه‌شدن از طریق شکاف چشمه‌های آب داغ اعلام کرده است. «همان‌گونه که خون در رگ‌های ما جریان دارد، آب داغ نیز از میان شکاف‌ها و گسستگی‌های زمین، در حرکت است.» وقتی این شریان‌ها به سطح آیند، با اثرات زمین‌گرمایی مواجه می‌شویم که ازجمله نمودهای آن می‌توان به چشمه‌های داغ، خروج گازهای داغ و در این مورد رودخانه جوشان، اشاره نمود.»

همه‌ساله، تعداد زیادی توریست به مایانتویاکو می‌آیند تا از درمان سنتی مردم آشانینکا‌ بهره‌مند شوند. اما به‌غیر از چند ارجاع مبهم در مجله‌های نفتی در دهه‌ی ۳۰ میلادی، مدارک علمی وجود این رودخانه را تایید نکرده بودند. این شگفتی طبیعی به مدت ۷۵ سال از توجه گسترده به‌دورمانده است. برای بیشتر اهالی پرو، این رودخانه یک افسانه است. زمین‌شناسان هیچ توضیحی برای آن ندارند و بر این باورند که گرم‌کردن حتی قسمت کوچکی از این رودخانه، احتیاج به مقدار بسیار زیادی حرارت زمین دارد و زمین اینجا ۶۵۰ کیلومتر از نزدیکترین آتشفشان فعال فاصله دارد. آندرز روزو متخصص انرژی زمین‌گرمایی، وجود این رودخانه را باور نداشت، اما داستان‌های پیرامون آن روزو را کنجکاو کرد.

آندرس روزو، خاطرنشان می‌کند: «وقتی این رودخانه را دیدم، بلافاصله به دنبال دماسنجم گشتم. دمای متوسط رودخانه، ۸۶ درجه سلسیوس بود؛ اینجا بود که متوجه شدم افسانه‌ای در کار نیست. رودخانه جوشان حقیقت دارد.» چشمه‌های آب گرم به‌طور متداول در جاهای مختلف جهان یافت می‌شوند و دمای بعضی از آن‌ها خیلی بالا است. اما هیچ رودخانه‌ای چنین دمای بالایی ندارد. آندرس روزو با کسب اجازه از بومیان منطقه، چند سال مشغول مطالعه این رودخانه، اکوسیستم پیرامون آن و آبش در آزمایشگاه شد؛ با این امید که پرده از اسرار شگفت‌انگیز رودخانه بردارد.

روزو موفق به کشف گونه‌های جدیدی شد که توان بقا در برابر گرمای شدید را دارند. این رودخانه درعین‌حال که شگفتی‌های زیادی را در دل خود، جای داده است، می‌تواند مرگبار هم باشد. او به‌شخصه، شاهد حیوانات نگون‌بختی بوده است که به درون رودخانه افتاده و جان‌شان را در اثر جوشش در آب از دست می‌دهند. وقتی حیوانی به درون این رودخانه جوشان می افتد، ابتدا قدرت بینایی‌اش را از دست می‌دهد. توان شناکردن ندارد و آب وارد دهان و شش‌هایش می‌شود. درنهایت، حیوان از درون به جوش آمده و بلافاصله کشته می‌شود.

منبع: رودخانه جوشان و رودخانه مرگ

نوشته: فیونا مک‌دونالد
ترجمه: منصور نقی‌لو - مجله علمی ایلیاد

آدرس اینستاگرام من