خانه میناجون
آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی   خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی

 

ماری کوری در کنار شوهرش که تقریبا ۲۸ سال پیش فوت کرده بود، در قبرستان سه و در جنوب پاریس به خاک سپرده شد. بااین‌حال، در سال ۱۹۹۵، بقایای آن‌ها به پانتئون منتقل شد تا به بقایای دیگر شمایل‌های تاریخ فرانسه بپیوندد. درواقع، بقایای آن‌ها کاملا منحصربه‌فرد است: وقتی آن‌ها را از آرامگاه اصلی خود جدا کردند، به‌قدری رادیواکتیو بودند که در تابوت‌های سربی ضخیم در پانتئون دفن شدند تا از آسیب‌رساندن به کسانی که به آن‌ها احترام می‌گذارند، جلوگیری شود. درواقع، ازآنجاکه کوری بدشانس با رادیوم ۲۲۶ آلوده شده ‌بود، باثبات‌ترین ایزوتوپ رادیوم که نیمه عمر حدود ۱۵۰۰ سال دارد، بقایای آن‌ها حداقل برای آن مدت به‌طور خطرناکی رادیواکتیو باقی خواهد ماند.

 

دفترچه ماری کوری

علاوه‌براین، ازآنجاکه ماری کوری هرگز فکر نمی‌کرد که تجربیات او مضر باشند، او کل خانه خود را به‌همراه بسیاری از وسایل شخصی‌اش آلوده کرد. او اغلب، نمونه‌هایی از رادیوم و پولونیوم را در جیب لباس آزمایشگاهش حمل می‌کرد و آن‌ها را به خانه می‌آورد تا در اوقات فراغت خود آنالیز کنند. او ناخواسته تمام لباس‌ها، کتاب‌ها، دفترها و کتاب‌های آشپزی، جواهراتش، مبلمان اطراف خانه‌اش و دیگر وسایل شخصی‌اش را آلوده کرده بود.

امروزه، بیش از ۸۰ سال پس از مرگش، بسیاری از مصنوعات شخصی او در پاریس، در کتابخانه ملی فرانسه، نگهداری می‌شوند. این موارد در جعبه‌های ویژه‌ای نگهداری می‌شوند که با سرب تقویت می‌شوند تا از آسیب‌رساندنشان به دیگران بر اثر تابش رادیواکتیو جلوگیری شود. درست مثل بدن کوری، آن‌ها حداقل به مدت ۱۵۰۰ سال شدیدا رادیواکتیو باقی خواهند ماند. بااین‌حال، اقلام رادیواکتیو کوری برای عموم دردسترس هستند. هرکس که بخواهد، دفترهای اصلی را مطالعه کند که حاوی اطلاعات دست‌نویس در مورد تحقیقات پیشگامانه او هستند، باید چشم‌پوشی از مسئولیت را امضا کرده و تمام انواع لوازم حفاظتی را در هنگام مرور اسناد خطرناک بپوشد.

 

 

در سال‌های بعد از اینکه هیأت‌ منصفه، رادیواکتیویته را برای عموم آشکار کرد، تصور می‌شد که رادیواکتیویته واقعا برای سلامت انسان مفید است. همچنین درخشندگی عجیب فلورسنت برای بسیاری از مردم در سراسر جهان تازگی جذابی داشت. در دو دهه اول قرن بیستم، در دوران "گهواره رادیوم"، بسیاری از لوازم خانگی ازجمله ساعت‌ها و ظروف آشپزخانه حاوی رادیوم بودند، چون در تاریکی می‌درخشیدند. علاوه‌براین، تعدادی از لوبین‌های نیرو بخش احتمالی حاوی رادیوم وارد بازار شدند و به‌طورمنظم مصرف شدند.

 

کوری در یک وسیله اشعه ایکس متحرک

در سال ۱۹۳۸ با ممنوع‌شدن تولید مواد رادیواکتیو توسط سازمان غذا و داروی آمریکا، ایده استفاده از مواد رادیواکتیو برای سلامت انسان از میان رفت. در آن زمان، مشخص بود که عناصر رادیواکتیو می‌توانند به‌عنوان یک منبع انرژی قدرتمند و کارآمد مورد استفاده قرار گیرند، اما اثرات آن‌ها بر سلامتی نیز می‌تواند مخرب باشد. نباید فراموش کنیم که هنوز چیزهای زیادی خطرناک‌تر از پاندمی کرونا در اطرافمان وجود دارند که البته بعضی‌هایشان هم مثل لوازم کوری در موزه نگه‌داری می‌شوند!

 

منبع: ماری کوری

 


موضوعات مرتبط: مشاهیر، علمی
[ یکشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹ ] [ 19:49 ] [ مینا ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.