هركارى را كه مى‌توانى انجام دهى يا رؤياى توانستنش را دارى ... آغاز كن. در جسارت، نبوغ و قدرت و سحر نهفته است.

((گوته))

يادم مى‌آيد كه در كودكى، مادرم مى‌گفت: هميشه بايد به‌خاطر همه چيزهائى كه در زندگى دارم شكرگزار باشم و براى تمام نعمت‌هائى كه خداوند به من داده از او سپاسگزارى كنم. او عقيده داشت بايد طومارى از نعمت‌هائى كه خدا به ما داده، تهيه كنيم تا هميشه به‌خاطر آن‌ها شاكر باشيم. البته اين طومار هرگز نوشته نشد و من در كودكى مطلقا ارزشى براى اين تمرين‌ها قائل نبودم.

امّا، سال‌ها بعد فهميدم اين نگرش را از ديدگاهى كاملا متفاوت بررسى كنم. وقتى به چگونگى كار ذهن آگاه شدم به اين نتيجه رسيدم كه هرچه در زندگى دارم، چيزهائى است كه به آن فكر مى‌كنم و همان نصيبم مى‌شود كه انتظارش را دارم و به من ثابت شد براى لذّت‌بردن مداوم از اين طالع خوب بايد احساس خوشبختى كنم و قدرش را بدانم، هم از نظر روحانى و هم از نظر علمى بايد شكرگزار نعمت‌هاى خود باشم كه اين الزامى است. ائمه به ما آموخته‌اند كه بايد شكر نعمت‌هاى خود را به‌جاآوريم.

وَ لَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّـهِ ۚ

وَ مَن يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَ مَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّـهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ

سوره لقمان آيه 12

و ما به لقمان مقام علم و حكمت عطا كرديم و فرموديم كه بر اين نعمت بزرگ،

خدا را شكر كن و هركس شكر حق گويد به نفع خود اوست و هركه ناسپاسى و كفران

كند، خدا از شكر و سپاس خلق، بى‌نياز و به ذات خود ستوده صفات است.

تجربه نشان داده كه جهان بسيار بخشنده است، امّا اگر كسى پيوسته بر آنچه ندارد تأكيد كند كمتر به خواسته‌هایش مى‌رسد. كسانى كه زيباترين دوستى‌ها را دارند، همان‌هائى هستند كه براى آن ارزش بسيار قائلند و كسانی كه زندگى پويا و پرتحركى را مى‌گذرانند، همواره قدر نعمت‌هائى كه به آنان ارزانى شده را به‌خوبى مى‌دانند. وقتى سپاسگزار نعمت‌هاى خود باشيم و توجه به خواسته‌هاى مطلوب خود كنيم، نه تمركز بر روى نداشته‌ها و قدر آنچه اكنون در اختيار داريم را بدانيم، آن زمان است كه زندگیمان سرشار از مواهب الهى شده و سبب مى‌شود تا سيلى از مواهب تازه به زندگى ما سرازير شود.