ازجمله بناهای دیدنی این شهرستان می‌توان به مقبره حیقوق نبی، از انبیا بنی‌اسرائیل اشاره نمود. حیقوق از پیامبران بنی‌اسرائیل است که حدود 700 سال قبل از میلاد زندگی می‌کرده و نگهبان معبد بزرگ یهودیان در اورشلیم بوده‌. وی از پیامبران معاصر با دانیال نبی و ازجمله یهودیانی بوده كه در اسارت كلدانیان به این شهر تبعید شده است. حیقوق نبی از انبیاء دوازده‌گانه بنی‌اسرائیل و از نسل حضرت موسی ع است. نام وی در کتاب تورات عهد عتیق ذکر شده است. ایشان دارای مقام مذهبی خاصی نزد پیروان دین یهودند و برای مسلمانان نیز بسیار قابل احترام هستند. حضرت حیقوق ع را حبقوق هم می‌نامند و در عبری با نام Habakkuk (حبکوک) نیز شناخته می‌شود.

پیرامون آرامگاه وی روایت‌های مختلفی وجود دارد. طبق یکی از این روایت، در حدود سال 590 قبل از میلاد، بخت‌‌النصر پادشاه کلده به اورشلیم حمله کرد و گروهی از یهودیان را به قتل رساند و نزدیک به بیست‌هزار نفر از آنان را اسیر و به شهر بابل پایتخت کلده که نزدیک بغداد فعلی قرار داشت انتقال داد. حیقوق نبی در بین این زندانیان بود و مدت طولانی در زندان به‌سربرد. در سال 548 قبل از میلاد، کورش هخامنشی، بزرگ پادشاه ایران به کلده حمله کرد و در جنگی لشکریان کلده را شکست داد و بابل را تصرف کرد و طی فرمانی دستور آزادی کلیه اسرا و زندانیان یهود را صادر نمود. پس از آزادی از بند اسارت بابلیان، حبقوق پیامبر به ایران مهاجرت کرد و در شهر تویسرکان یا رودآور ساکن شد و پس از رحلت نیز در همین مکان مدفون گردید. آرامگاه حیقوق نبی یکی از قدیمی‌ترین آثار تاریخی ایران محسوب می‌‌شود.

آرامگاه حیقوق نبی ع، مربوط به دوره سلجوقیان است این بنا از فاصله دور مانند یک برج مدور با سقفی مخروطی شکل به‌نظرمی‌رسد و دارای بدنه هشت‌سطحی است. اساس بنا بدین‌شکل است که 8 ترکه آجری در آن ساخته شده که ستون‌های اصلی بنا را تشکیل می‌دهد و درنتیجه، بنا به‌صورت سطوح 8گانه، به‌نظرمی‌رسد. روی دیوارهای خارجی با طاق‌نماها و کاشی‌کاری‌های متعدد مزین‌شده که در عین سادگی و زیبایی، دارای برخی خطوط و نقوش جالب و ستاره‌های شش‌ضلعی است که به ستاره داود، سنبل دین یهود معروف است.

تزئینات آجری این بنا، از فاصله نه‌چندان‌دور، مانند لیوان پایه‌دار جلب‌ توجه می‌کنند که به فواصل یکسان در گرداگرد بنا نقش بسته است. در قسمت انتهایی پیشانی بنا چندین کنگره آجری برجسته مثلث‌شکل، جلب توجه می‌کند. ارتفاع این بنا از سطح زمین 12 متر است. نمای بیرونی آرامگاه از 16ترکه ستون‌مانند تشکیل شده که با سطح قوسی و نیم‌دایره به طرز جالبی متصل به هم ساخته شده‌اند. این ابنیه در مقابل عوامل نامساعد طبیعی بیش از 900 سال مقاومت کرده و همچنان سالم و پابرجا مانده است. سقف مقبره از داخل در ارتفاع 7متری به شکل سقف گنبدی و با انحنا  و تحدب کم ساخته شده است.

این بنای تاریخی در فهرست آثار ملی کشور در تاریخ 1353/2/8 و با شماره 969 به ثبت رسیده است. خالی از لطف نیست بدانیم در کاوشی که توسط کارشناسان سازمان میراث فرهنگی استان در مورخ 1369 به سرپرستی رئیس هیئت باستان‌شناسی وقت، به عمل آمده، با بخش‌هایی از حصار یک قلعه وسیع برخورد شد که این حصار به‌صورت مستقل بوده و دارای چهار برج مدور در چهارگوشه خود است. دروازه بنا در وسط ضلع شمال غربی واقع است و برخلاف برج‌ها و دیوارها که کلا از سنگ و چینه و خشت درست شده‌اند، از آجرهای سفالی مربع‌شکل با اضلاع 2 و ضخامت 5 سانتی‌متر ساخته شده است.

پله‌های درون برج‌ها به‌صورت حلزونی تا انتهای برج امتداد دارد. در بخش داخلی ضلع ورودی حصار، آثار و بقایای چند اتاقک به چشم می‌خورد و از درون اتاقک‌ها تعدادی اشیاء نقش‌دار و ساده به‌دست آمده است. هیئت باستان‌شناسی در جریان این کاوش‌ها به تعدادی از قبور برخورد کرد که مردگان در آن‌ها به‌صورت طاق‌باز و شرقی-غربی دفن شده‌اند.

منبع: حیقوق نبی