علائم بیماری ام‌اس

در برخی بیماران، علائم آنقدر خفیف است که آن‌ها تا رسیدن به مراحل پیشرفته بیماری، متوجه هیچ‌چیز نمی‌شوند. درمقابل، ممکنست برخی بیماران خیلی زود و در مراحل اولیه بیماری متوجه علائم شوند. شایع‌ترین علائم بیماری ام‌اس عبارتند از: مشکلات مثانه، مشکلات روده، کارکردهای شناختی، افسردگی، تغییرات احساسی، سردرد و ازدست‌دادن شنوایی،خستگی، سرگیجه، ممکنست حرکات سرف باعث احساسی شبیه شوک الکتریکی شود، بی‌حسی یا ضعف، دردگرفتن یا سوزن‌سوزن شدن برخی از نقاط بدن، حالت انقباضی و گرفتگی عضلات، لرزش، مشکلات بینایی، تغییر در راه‌رفتن.

تشخیص بیماری ام‌اس

تشخیص بیماری ام‌اس می‌تواند فرایند پیچیده‌ای باشد؛ زیرا تشخیص این بیماری با ارسال نمونه به آزمایشگاه و یا جمع‌آوری یافته‌های فیزیکی ممکن نیست. پزشک باید از چندین راهبرد استفاده کند تا بفهمد که آیا بیمار معیارهای تشخیص بیماری ام‌اس را دارد یا خیر. برای این کار لازمست سایر علل احتمالی علائم بیمار، رد شوند. پزشک با بیمار صحبت می‌کند، سوابق پزشکی او را به دقت بررسی می‌کند، یک معاینه نورولوژیک انجام می‌دهد، به بیمار دستور می‌دهد که اسکن‌های تصویربرداری، تست پتانسیل‌های بصری (تستی که فعالیت الکتریکی مغز را اندازه‌گیری می‌کند)، تجزیه و تحلیل مایع نخاعی و برخی آزمایش‌های دیگر را انجام دهد.

درمان بیماری ام‌اس

هیچ درمانی برای بیماری ام‌اس وجود ندارد. روش‌های درمانی موجود بر روی متوقف‌کردن واکنش‌های خودایمنی و مدیریت علائم بیماری تمرکز دارند. علاوه‌بر برخی داروهای رایج، معمولا بازتوانی یک مؤلفه‌ حیاتی برای افراد مبتلا به ام‌اس است، تا به مراقبت‌های با کیفیت بالا دست یابند. به‌طورکلی برنامه‌های توانبخشی عبارتند از: درمان فیزیکی، کاردرمانی، درمان مشکلات تکلم و بلع، بازتوانی شناختی، بازتوانی پیشنهادی.

منبع: بیماری ام‌اس