وقتی پدرم ازدواج کرد طبقه دوم خانه یکی از اقوامش رو اجاره می‌کنه و اونجا ساکن میشه. خانواده‌ای محترم، مهربان و بسیار دوست‌داشتنی که پدرم احساس می‌کنه باهاشون در آرامش زندگی خواهد کرد. به‌همین خاطر بعد از چند سال که تصمیم می‌گیره خونه بخره و مستقل بشه باز هم نزدیک منزل آن‌ها، یک خونه حیاط‌دار می‌خره. جایی‌که من، زمان به‌دنیاآمدنم تا نه‌سالگی رو در اونجا به خوشی گذروندم و خاطرات بسیار زیادی ازش برام به یادگار مونده. فامیل پدرم به‌خاطر انرژی مثبتی که داشتند از همون کودکی من رو به خودشون جذب کردند.

با اینکه فرزندانشون بزرگ بودند، خیلی به منزلشون می‌رفتم تا باهاشون بازی کنم. اون‌ها همیشه از من به‌خوبی استقبال کرده و آن‌چنان باهام مهربان بودند که هرگز فراموش نخواهم کرد. دوازدهم هر ماه، روضه داشتند و من روزشماری می‌کردم تا اون روز فرابرسه که از صبح تا شب یک روز کامل رو اونجا باشم و به‌خوشی بگذرونم. محبت‌هاشون بی‌دریغ و بی‌شائبه بود. به‌طوری‌که در همان کودکی به‌خوبی احساسش می‌کردم. جالب‌تر از همه این بود که با اینکه هر سه دخترشون پایه دبیرستان بودند، وقتی می‌گفتم که می‌خوام مشق‌هام رو با شماها بنویسم، طوری رفتار می‌کردند که انگار همکلاس من‌اند و من در بچگی اصلا متوجه نمی‌شدم که چقدر اون‌ها، با من باحوصله رفتار می‌کنند. به‌همین خاطر تنها زمانی بود که احساس خیلی خوبی داشتم و مشق‌هام رو یادمه که به‌خوبی انجام می‌دادم.

حالا که فکرش رو می‌کنم، می‌بینم چقدر فاصله سنی بوده، اما من به‌خاطر محبتشون هیچ این موضوع رو حس نمی‌کردم. خونه‌شون خیلی زیبا و باصفا بود. مانند خانه‌های تاریخی کاشان با معماری بی‌نظیری ساخته شده بود. تا سه سال پیش هم، اون خانه همچنان، به‌خوبی توسط صاحبخانه مراقبت و نگهداری میشد. متاسفانه، یکی از خواهرها امروز فوت کرد و من رو در غم و اندوه فراوانی فروبرد. محاله بتونم فراموششون کنم. می‌تونم به جرأت بگم خانواده‌ای به این خوبی که تمام خصوصیات اخلاقی یک انسان کامل رو داشته باشند، ندیده و نخواهم دید.

تقدیم به خانم فاطمه پاکزاد؛

وارسته‌ترین انسانی که در زندگی دیده‌ام.

حالا می‌فهمم چرا اینقدر عاشقش بودم چون مثل خودم شهریورماهی بود:

(26/06/1326)

ایشان در تاریخ 14 دی‌ماه 1399 به رحمت خدا رفت.

روحش شاد، یادش گرامی، اعلی علّیّین جایگاهش

آدرس اینستاگرام من