بعثت در کلام حضرت فاطمه س

«پروردگار بزرگ، به پايان همه کارها دانا بود و بر دگرگونی‌های روزگار در محيط بينا و به سرنوشت هر چيزی آشنا. محمد ص را برانگيخت تا کار خود را به اتمام و آن چه را مقدر ساخته به انجام رساند. پيغمبر که درود خدا بر او باد، ديد که هر فرقه‌ای دينی گزيده و هر گروه در روشنایی شعله‌ای خزيده و هر دسته به بتی نماز برده و همگان ياد خدایی را که می‌‏شناسند از خاطر سترده‌اند. پس خدای بزرگ تاريکی‌‏ها را به نور محمد روشن ساخت و دل‌ها را از تيرگی کفر بپرداخت و پرده‌هایی را که بر ديده‌‏ها افتاده بود، به يک سو انداخت.»

هدف از بعثت در کلام امام علی ع

خداوند، حضرت محمد ص را به حق برانگيخت تا بندگان خود را از پرستش دروغين بت‌‏ها رهایی بخشد و به پرستش خود راهنمایی کند و آنان را از پيروی شيطان، نجات دهد و به اطاعت خود کشاند. پس خداوند، رسولان خود را در ميان مردم برانگيخت و پيامبرانش را پياپی به سوی آن‌ها فرستاد تا از مردم ادای عهد و پيمان فطرتی را که با پروردگارشان بسته بودند، بخواهند و نعمت فراموش‌شده او را به ايشان يادآوری کنند و با تبليغ دلايل روشن، وظيفه رسالت را انجام دهند و نيروی عقل‏‌های مردم را که زير غبار کفر و شرک و گمراهی پنهان شده بود، برانگيزانند و به کار اندازند و آيات بزرگ الهی را به ايشان بنمايانند. خدای سبحان برای وفای‌به‌وعده خود و کامل گردانيدن دوران نبوت، حضرت محمد ص را مبعوث کرد؛ پيامبری که از همه پيامبران، پيمان پذيرش نبوت او را گرفته بود. نشانه‌‏های او شهرت داشت. و تولدش بر همه مبارک بود.

نویسنده گوید: (برگرفته از سایت حجت‌الاسلام انصاریان) اگر کسی بگوید: چگونه است که در روز ولادت پیامبر ص یا مبعث آن حضرت، زیارت امیرمؤمنان ع وارد شده و برای رسول خدا ص، در این دو روز زیارت نیست، با آنکه سزاوار بود زیارت مخصوصی در این اوقات برای پیامبر ص وارد شده باشد؟، پاسخ می‌گویم: که این به‌خاطر شدت اتصال این دو بزرگوار و کمال اتحاد این دو نور پاک با هم است که هرکه امیرمؤمنان را زیارت کند، رسول خدا ص را زیارت کرده و شاهد بر این حقیقت از قرآن آیه «أَنْفُسَنٰا» است؛ "وَ هُوَ فی آیَةِ التّباهُلِ نَفْسُ الْمُصْطَفىٰ لَیْسَ غَیْرُهُ إِیّاها و آن حضرت در آیه مباهله جان مصطفی است و غیر او جان وی نیست" و نیز شاهد آن از معارف اسلامی بسیاری از روایات است.

حکیم سنایى

مرتضایى که کرد یزدانش

همره جان مصطفى جانش

هردو یک قبله و خردشان دو

هردو یک روح کالبدشان دو

دو رونده چو اختر گردون

دو برادر چو موسى و هارون

هردو یک درّ یک صدف بودند

هردو پیرایه شرف بودند

تا نه بگشاد علم حیدر در

ندهد سنت پیمبر بر