|
خانه میناجون آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی
| ||
|
بسیار شنیدهام که امروزت باید با دیروزت فرق کند وگرنه هم گرفتار روزمرگی خواهی شد و هم تکاملی در کار نخواهد بود. باید روز به روز برای کامل شدن خودت تلاش کنی و این زمانی به دست میآید که مرتبا در فکر حرکت پیشبرنده باشی. از زندگی گذشته برای پیشرفت در زمان حال باید استفاده کرد تا با عملکردهای صحیح، آینده قابل قبولی برای خود رقم زنیم. کاملا مشخص است که اشتباهات ریز و درشت در زندگی وجود دارد و موفقیتها که در آینده کسب میشود، زاییده همان خطاهاست. با کنترل ذهن و تقویت آن، میتوان به خوبی بر اوضاع مسلط شد تا به پیروزی چشمگیری رسید. نباید مرتبا به پشت سر نگاه کرد، مگر برای عبرت. اگر از آینه ماشین به عقب نگاه کنی مشکلی نیست چراکه میخواهی شرایط اطراف را زیر نظر بگیری. اما اگر مانند یک دونده که در مسابقات، هر آینه به خط پایان نزدیک میشود و برنده واقعی است، مدام به عقب برگردی تا ببینی دیگران در چه حالند، ممکنست برد مسلم را به باخت تبدیل کنی و بازی را واگذار. باید اشتباهات را سرمشق کار، قرار داد، تا دیگر تکرار نشوند و جای خود را به عملکردهای صحیح دهند، وگرنه افسوس خوردن، مطمئنا عواقب خوبی به همراه نخواهد داشت. با گفتن اولین "اگر"، اعتمادبهنفس از دست، رفته و پرواضحت که پیامدهای بد بعدی را به همراه خواهد داشت. وقتی در زمان حال زندگی میکنیم باید به همان لحظه فکر و حتی به آینده نباید نگاه کرد، چه رسد به گذشته و با امیدواری و جوش و خروشی تازه، به پیش رفت. درحقیقت، کسی که در زندگی مشکلی برایش پیش نمیآید، نفعی نمیبَرد؛ دیکته نانوشته غلط ندارد. باید از سختیها که پیش آمده، پله ساخت و بالا رفت، رسیدن به قله کمال، سخت هست ولی ناممکن نیست.
موضوعات مرتبط: دلنوشته [ چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۸۶ ] [ 12:10 ] [ مینا ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||