|
خانه میناجون آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی
| ||
|
تصور کنید وارد یک خانه قدیمی ایرانی در دل یکی از محلههای تاریخی تهران میشوید. درِ چوبی قدیمی با کندهکاریهای ظریف و حلقهای آهنی، شما را به داخل دعوت میکند. با فشار دادن در، صدای جیرجیر آرام و دلنشینی بلند میشود و حیاطی باصفا پیش رویتان ظاهر میگردد.این حیاط، مرکز زندگی خانه است. حوض آبی زلال در وسط حیاط با کاشیهای آبی فیروزهای، درخشش خاصی به محیط بخشیده است. در اطراف حوض، گلدانهایی از شمعدانی، یاس و نسترن چیده شدهاند که با بوی خوششان فضا را معطر میسازند.
در چهارگوشه حیاط، درختان سر به فلک کشیدهای چون پرتقال و خرمالو، سایه دلنشینی ایجاد کردهاند.اتاقها دورتادور حیاط قرار گرفتهاند. درهای چوبی اتاقها با شیشههای رنگی و نقوش هندسی، نور خورشید را به رنگهای زیبا به داخل میفرستند. وقتی وارد یکی از اتاقها میشوید، فرشهای دستباف ایرانی با طرحهای سنتی زیر پای شما گسترده شدهاند. دیوارها با نقشهای گچبری و کاشیکاریهای آبی و سفید تزئین شدهاند.در گوشهای از اتاق، کرسی با لحافی گرم و نرم قرار دارد. کنار کرسی، چند کتاب قدیمی در قفسهای چوبی به چشم میخورند. پنجرههای اتاق با شیشههای مشبک و رنگارنگ، چشمانداز زیبایی از حیاط و باغچهها را به نمایش میگذارند.
در یکی از اتاقها، ایوانی با ستونهای چوبی و سقفی گنبدی شکل قرار دارد. در این ایوان، نیمکتهایی چوبی با بالشهای رنگارنگ چیده شدهاند. صدای شرشر آب از حوض و آواز پرندگان در باغچه، فضایی آرامشبخش و دلنشین ایجاد کرده است.این خانه زیبایی است که من در آن به دنیا آمدم و هر گوشه از آن، یاد پدر و مادر عزیزم را برایم زنده میکند. خاطره شیرینی از دروان کودکیم که یادآوری آن، نوستالژی لذتبخش و دلنشینی از گذشتهام شده است. روحشان شاد.
موضوعات مرتبط: دلنوشته، اجتماعی، فرهنگی، خاطره [ شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۳ ] [ 16:22 ] [ مینا ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||