تلاش در جمع‌‏آوری زاد و توشه

بدان! راهی پرمشقت و بس طولانی در پیش روی داری، و در این راه بدون کوشش صحيح، و تلاش فراوان، و اندازه‌گیری زاد و توشه، و سبک‌کردن بار گناه، موفق نخواهی بود، بیش از تحمل خود بار مسئولیت‌ها بر دوش منه، که سنگینی آن برای تو عذاب‌آور است، اگر مستمندی را دیدی که توشه‌ات را تا قیامت می‏‌برد، و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمی‌‏گرداند، کمک او را غنیمت بشمار، و زاد و توشه را بر دوش او بگذار، و اگر قدرت مالی داری بیشتر انفاق کن، و همراه او بفرست، زیرا ممکنست روزی در رستاخیز در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی.

به هنگام بی‌نیازی، اگر کسی از تو وام خواهد، غنیمت بشمار، تا در روز سختی و تنگدستی به تو بازگرداند، بدان که در پیش روی تو، گردنه‌های صعب‏‌العبوری وجود دارد، که حال سبک‌باران به‌مراتب بهتر از سنگین‏‌باران است، و آنکه کند رود حالش بدتر از شتاب‌گیرنده است، و سرانجام حرکت، بهشت و یا دوزخ خواهد بود. پس برای خویش، قبل از رسیدن به آخرت وسائلی مهیا ساز، و جایگاه خود را پیش از آمدنت آماده کن، زیرا پس از مرگ، عذری پذیرفته نمی‌‏شود، و راه بازگشتی وجود ندارد.

(نامه 31 نهج‌البلاغه فرازى از وصيت‌نامه آقا امام على‌ع خطاب به آقا امام حسن مجتبى‌ع)