پسرم! بدان، آن‌کس که مرکبش شب و روز آماده است همواره در حرکت خواهد بود، هر چند خود را ساکن پندارد، و همواره راه می‌‏پیماید هرچند در جای خود ایستاده و راحت باشد. به یقین بدان که تو به همه آرزوهای خود نخواهی رسید، و تا زمان مرگ بیشتر زندگی نخواهی کرد، و بر راه کسی می‏‌روی که پیش از تو می‏‌رفت، پس در به دست آوردن دنیا آرام باش، و در مصرف آنچه به‌دست آوردی، نیکو عمل کن، زیرا چه بسا تلاش بی‏‌اندازه براى دنیا که به تاراج رفتن اموال کشانده شد. پس هر تلاش‌گری به روزی دلخواه نخواهد رسید، و هر مداراکننده‌اى محروم نخواهد شد، نفس خود را از هرگونه پستی بازدار، هر چند تو را به اهدافت رساند، زیرا نمی‌‏توانی به‌اندازه آبرویی که از دست می‏‌دهی بهایی به‌دست آوری، برده دیگری مباش، که خدا تو را آزاد آفرید، آن نیک که جز با شر به دست نیاید نیکی نیست، و آن راحتی که با سختی‏‌های فراوان به‌دست آید، آسایش نخواهد بود.

بپرهیز از آنکه مرکب طمع‏‌ورزی تو را به سوی هلاکت به پیش راند، و اگر توانستی که بین تو و خدا صاحب نعمتی قرار نگیرد، چنین باش، زیرا تو، روزی خود را دریافت می‌‏کنی، و سهم خود برمی‌‏داری، و مقدار اندکی که از طرف خدای سبحان به دست می‏‌آوری، بزرگ و گرامی‏‌تر از فراوانی است که از دست بندگان دریافت می‌‏داری، گرچه همه از طرف خداست.

(نامه 31 نهج‌البلاغه فرازى از وصيت‌نامه آقا امام على‌ع خطاب به آقا امام حسن مجتبى‌ع)