ضرورت توجه به معنویات

پسرم! در وصیت من درست بیندیش، بدان که در اختیاردارنده مرگ، همان است که زندگی در دست او، و پدیدآورنده موجودات است، همو می‏‌میراند، و نابودکننده همان است که دوباره زنده می‏‌کند، و آنکه بیمار می‏‌کند شفا نیز می‌‏دهد، بدان که دنیا جاودانه نیست، و آن‌گونه که خدا خواسته است برقرار است، از عطاکردن نعمت‌ها، و انواع آزمایش‌ها، و پاداش‌دادن در معاد، و یا آنچه را که او خواسته است و تو نمی‌‏دانی. اگر درباره جهان، و تحولات روزگار مشکلی برای تو پدید آمد آن را به عدم آگاهی ارتباط ده، زیرا تو ابتدا با ناآگاهی متولد شدی و سپس علوم را فراگرفتی، و چه بسیار است آنچه را که نمی‌‏دانی و خدا می‏‌داند، که اندیشه‌ات سرگردان، و بینش تو در آن راه ندارد. سپس آن‌ها را می‌‏شناسی. پس به قدرتی پناه بر که تو را آفریده، روزی داده، و اعتدال در اندام تو آورده است، بندگی تو فقط برای او باشد، و تنها اشتیاق او را داشته باش، و تنها از او بترس.

بدان پسرم! هیچ‌کس چون رسول خدا ص از خدا آگاهی نداده است، رهبری او را پذیرا باش، و برای رستگاری، راهنمایی او را بپذیر، همانا من از هیچ اندرزی برای تو کوتاهی نکردم، و تو هر قدر کوشش کنی، و به اصلاح خویش بیاندیشی، همانند پدرت نمی‏‌توانی باشی. پسرم! اگر خدا شریکی داشت، پیامبران او نیز به سوی تو می‌‏آمدند، و آثار قدرتش را می‏‌دیدی، و کردار و صفاتش را می‏‌شناختی، اما خدا، خدایی است یگانه، همان‌گونه که خود توصیف کرد، هیچ کس در مملکت‌‏داری او نزاعی ندارد، نابودشدنی نیست، و همواره بوده است، اول هر چیزی است که آغاز ندارد و آخر هر چیزی که پایان نخواهد داشت، برتر از آن است که قدرت پرورگاری او را فکر و اندیشه درک کند.

حال که این حقیقت را دریافتی، در عمل بکوش، آن‌چنان‌که همانند تو سزاوارست بکوشند، که منزلت آن اندک، و تواناییش ضعیف، و ناتوانیش بسیار، و اطاعت خدا را مشتاق، و از عذابش ترسان، و از خشم او گریزان است، زیرا خدا تو را جز به نیکوکاری فرمان نداده، و جز از زشتی‏‌ها نهی نفرموده است.

(نامه 31 نهج‌البلاغه فرازى از وصيت‌نامه آقا امام على‌ع خطاب به آقا امام حسن مجتبى‌ع)