یا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّـهِ وَ لِلرَّ‌سُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْ‌ءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُ‌ونَ ﴿الأنفال: ٢٤﴾

ای اهل ایمان، چون خدا و رسول شما را به آنچه مایه حیات ابدی شماست (یعنی ایمان) دعوت کنند اجابت کنید و بدانید که خدا در میان شخص و قلب او حایل می‌شود (و از اسرار درونی همه آگاه است) و همه به سوی او محشور خواهید شد.

آدمى كه خوبه و همه، اون رو به پاكى و اخلاصش مى‌شناسند، كسی است كه همه كارهاش خداييه و فقط براى رضاى خدا قدم خير براى بندگانش برمى‌داره و هر كارى را توی زندگيش به‌درستى انجام می‌دهد. ولى براى داشتن چنين خصلتى، يک دل پاک و بى‌آلايش لازمه، كه با وجود آن بشه به اين مراتب رسيد. با آيه‌اى كه در بالا ذكر شد، مطمئنا خداوند فقط به دل‌ها نظر دارد، نه به كارى كه دست و پا انجام مى‌دهند يا زبان، ...، و فقط در آنجاست كه مشخص مى‌شود كارى كه انجام شده (عبادت، انفاق، خيرخواهى، ...) از چه نوعى است (خالصانه يا رياكارانه). مهم، خوب يا بد بودن كارى كه انجام ميشه، نيست. مهم اينه كه در دل ما چه مى‌گذرد. پس بيشتر بايد براى جائى كه خداوند فرموده‌اند كه من در آنجا هستم بها گذاشت و تلاش كرد كه آن را از هر زنگارى پاک كرد و هر آلودگى را زدود و آن را خانه خدا كرد.

مثلا یکی از صفات بد، متلک‌گویی به دیگرانه. نکته خصوصیات بد، اینه که اگر برطرف نشه، ملکه ذهن شده و با بالارفتن سن، دیگه نمیشه تغییرش داد و به امراض بد دیگه‌ای مثل حسادت هم مبتلا میشه و در طول سالیان، هم اون آدم روزبه‌روز اعمالش وحشتناک‌تر شده. نباید فکر کرد که گناه، فقط شامل غیبت، تجسس، تهمت و غیره است. همین صفات رذیله به ظاهر ساده، کم‌کم باعث میشه پاکی و خلوص قلب رو از دست داده و راه رو به بیراهه تبدیل کنیم. در حقیقت، هر صفتی به دنبال خود، برای صاحبش مشکلاتی رو به همراه میاره که به همین خاطر، باید از آن‌ها دوری کرد. مرتبا باید در تهذیب نفس کوشید تا به خدا نزدیک‌تر شویم.