در کتاب مفاتیح الجنان (بعد از دعای افتتاح) آمده است:

در هر شب ماه رمضان [از شب اول] دو ركعت نماز در هر ركعت، حمد را یک بار و توحيد را سه بار بخواند و پس از سلام نماز بگويد:

سُبْحانَ مَنْ هُوَ حَفيظٌ لايَغْفُلُ سُبحانَ مَنْ هُوَ رَحيمٌ لايَعْجَلُ

سُبْحانَ مَنْ هُوَ قائِمٌ لايَسْهُو سُبْحانَ مَنْ هُوَ دائِمٌ لايَلْهُو

منزه است آن خداى نگهبانى كه غفلت نمی‌كند، منزه است آن خداى مهربانى كه شتاب نمی‌كند. منزه است آن خداى پابرجایی كه كسى را از ياد نمی‌برد، منزه است آن خداى جاودانى كه به چيزى سرگرم نمی‌شود.

سپس ذکر تسبیحات اربعه (سُبحانَ اللهِ وَ الحَمدُلِلّهِ وَ لا اِلهَ اَلَّا اللهُ وَ اللهُ اَکبَرُ) را هفت مرتبه بگوید و آنگاه بخواند:

سُبْحانَکَ سُبْحانَکَ سُبْحانَکَ يا عَظيمُ اِغْفِرْ لِىَ الذَّنْبَ الْعَظيمَ

خداوندا! تو از هر عیب و نقصی منزّهی، منزّهی، منزّه. بارالها گناهان بزرگم را بیامرز.

و در آخر، ده بار صلوات بفرستد.