انسان، خلق شده برای برقراری ارتباط درست با دیگران و جلوبردن امورات زندگی‌اش. پوشش کامل یک زن، نه چادر است و نه چیز دیگر، بلکه عملکردی است که شأن و وقار یک بانوی باحیا را در جامعه به‌طورکامل، حفظ کند. اما، علاوه‌بر پوشش مناسب، به کوشش در این امر و یک ذات پاک نیاز دارد که مطمئنا فقط مختص به زن مسلمان نخواهد بود، با هر دین و مذهب و فرقه‌ای باید مورد توجه باشد.

كاش كارها در مملكتمان به‌طور ريشه‌اى انجام ميشد نه احساسی! تابلوى رستورانى در يكى از محله‌هاى شهر تهران نظر من رو به خودش جلب كرد كه «ورود خانم‌ها بدون حجاب ممنوع». فكر كردم واقعا منظور صاحب رستوران از نوشتن اين مطلب چيست؟! حتما خواسته براى بهبود وضع جامعه، كارى كند ولى راه را اشتباه رفته، مشکلی را كه حل نكرده هيچ، بلكه به تفرقه بيشتر بين مردم دامن زده. دلم مى‌خواست، به صاحب رستوران بگویم، "بنده خدا! چيزى كه زياده رستوران. مردم ميرن جاى ديگه. اگه تونستى بدون توهين به كسى، او را به قول خودت باايمان كنى، هنر كرده‌ای. اگر خيلى اصرار داريم که كارى انجام دهيم، افراد فرهيخته، كم نداريم. ميشه با مطالعه كتاب‌هاشون، بهترين عملكرد را ارائه داد."

من معتقدم، حجاب شامل حال آقایان هم می‌شود. درسته که آن‌ها نیازی به پوشش کامل ندارند، ولی باید مراقب خیلی چیزها باشند. چون من حجابی را قبول دارم که شامل همه اعضای بدن شود، چشم، گوش، زبان، دست‌ها. از طرفی، اگر یک زن محجبه، مثلا چادری، مرتبا در حال ریا باشد و حجابش ناشی از سیرت پاکش نباشد و در عوض یک نفر بدحجاب، ساده و بی‌غل‌وغش، چه؟ اگر می‌خواهند حجاب در جامعه درست شود باید از ریشه شروع کنند و به همه چیز با نگاه دقیق، نظر کنند تا مشکلات، به‌صورت جدی حل شود. درست است که باید ایمان در ظاهر انسان اثر بگذارد ولی در هیچ قاموسی هم نمی‌توان، براساس ظاهر آدم‌ها در مورد معصومیت یا لغزش‌های آن‌ها قضاوت کرد.