حتما اين جمله را شنيده‌ايد كه، "دنيا گاهى با ما و زمانى عليه ماست." چه خوب مى‌شد مواقعى كه شاديم و دنيا به كاممان، اين شادى را با ديگران تقسيم مى‌كرديم و زمانی‌كه مشكلى برايمان پيش آمده و باعث ناراحتى ما شده صبورى كرده، خم به ابرو نمى‌آورديم و نمى‌گذاشتيم كه كسى از آن با خبر شود، ولى هميشه برعكس عمل مى‌كنيم. خب، مسلما همه، غم و شادى را با هم در زندگى تجربه خواهند كرد و هر دوی آن‌ها زودگذرند و دائمى نيستند و آن صبرى (بر عبادت، بر معصيت و بر مصيبت) كه ما را به آن سفارش كرده‌اند، اينجا نقش خود را نشان خواهد داد. متاسفانه معمولا مخاطب ما از شادی‌هايمان مطلع كه نمى‌شود هيچ، با بیان غم‌هاىمان ناراحتى‌هاى ما را هم بايد به دوش بكشد و تجربه كند.

يُرِ‌يدُ اللَّـهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَ يَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ وَ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ

وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

(آیه 26 سوره نساء)

خدا می‌خواهد (راه سعادت را) برای شما بیان کند و شما را به آداب (ستوده) آنان که

پیش از شما بودند رهبر گردد و بر شما ببخشاید، که خدا دانا

و به حقایق امور آگاه است.