مشخصات گیاه قهر

نام فارسی این گل، حساس یا گل قهر است. چندساله با ساقه‌های چوبی تیغ‌دار که بلندی آن ۵۰ تا ۶۰ سانتی‌متر است. برگ‌های آن مرکب و هر گروه ۳ تا ۴ برگ مرکب از یک نقطه خارج‌شده و از آن نقطه با دمبرگ بلندی به ساقه اصلی وصل می‌شود. هر برگ مرکب دارای ۲۴ تا ۴۰ جفت برگچه باریک و دراز است و به‌این‌ترتیب، هر برگ مرکب را به‌صورت پر طیور درمی‌آورد و چون به محض تماس دست، برگ‌ها به سمت پایین خم شده و با دمبرگ به طرف ساقه جمع می‌شوند، آن را گیاه حساس می‌نامند. این گیاه بومی برزیل است و در ایران از نظر زیبایی در گلخانه‌ها کشت می‌شود. گیاهی است که هر روز به آن آب دهید و در سایه کنار پنجره نگهداری کنید.

ترکیبات شیمیایی

از نظر ترکیبات شیمیایی در عصاره برگ‌های آن ماده‌ای شبیه به آدرنالین یافت می‌شود، به‌علاوه در گیاه آلکالوئید میموزین مشخص شده است. اگر از گل قهر خوب مراقبت کنید، می‌توان از گل‌های زیبای صورتی‌رنگ آن در فصل تابستان بهره ببرید. اگر می‌خواهید این گل را در منزل نگهداری کنید باید آن را از دسترس بچه‌ها دور نگهدارید زیرا درصورت تماس مداوم، عوامل محرک حساسیت را ازدست‌می‌دهد و آسیب می‌بیند.

اگر به جایی‌که برگ‌ها به ساقه متصل می‌شوند، دقیقا نگاه کنیم متوجه می‌شویم که درآن قسمت برآمدگی نسبتا کلفتی وجود دارد. درواقع، این برآمدگی شامل تعداد زیادی از سلول‌های دیواره‌ای نازک است که وقتی آب جذب می‌کنند متورم می‌شوند و به محض خروج آب از آن‌ها، چروک‌شده و درنتیجه، برگ‌ها پیچ می‌خورند. برگ‌های گل قهرکن نسبت به هر عامل محرکی، حتی یک قطره آب یا یک حشره کوچک حساس هستند و به محض برخورد هر شئ با آن و یا لمس برگ‌ها با دست، آب از سلول‌های دیواره‌ای نازک خارج شده و وارد ساقه می‌شود. درنتیجه، سلول‌ها چروک شده و برگ‌ها شادابی خود را از دست می‌دهند و جمع می‌شوند، یا به‌عبارتی، قهر می‌کنند. معمولا چند لحظه طول می‌کشد تا گل قهر کند زیرا انتقال آب از سلول‌ها به ساقه ظرف چند دقیقه انجام می‌شود، اما آشتی‌کردن و برگشتن به حالت اولیه چند دقیقه طول می‌کشد.

گردآوری: مجله اینترنتی هفته پارسی