|
خانه میناجون آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی
| ||
|
اعتراف
بىاعتمادزيستن اينسان به آفتاب بىاعتمادزيستن اينسان به خاک و آب بىاعتمادزيستن اينسان به هرچه هست از آن همه شقايق بالند در سحر تا اين همه درخت گل كاغذين كه رنگ بر گونهشان دويده و بگرفته جاى شرم بىاعتمادزيستن اينسان به چشم و دست در كوچهاى كه پاكى ياران راه را تنها در لحظهای گلولهای سربى در اوج خشم تصديق مىتوان كرد آن هم با قطرههاى اشكى در گوشههاى چشم
موضوعات مرتبط: ادبی [ پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۱ ] [ 20:30 ] [ مینا ]
|
 | |
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||
