شهادت مى‌‏دهم كه خداوند عادل است و با آفريدگان خود عدالت مى‏‌ورزد. داورى است كه حق و باطل را از يكديگر جدا مى‏‌كند. شهادت مى‏‌دهم كه محمد ص بنده او و پيامبر اوست و سرور مهتر بندگان او. هرگاه كه خداوند، بندگانش را دو گروه كرد، او را در بهترين گروه قرار داد. در تبار او نه زناكاران را بهره‌‏اى بوده و نه بزهكاران را جايى. بدانيد، كه خداوند براى نيكى، يارانى قرار داد و براى حق، ستون‌هايى و براى طاعت، نگه‌‏دارندگانى. شما را به هنگام هر طاعتى از سوى خداوند، مددكارى است كه كلمات را بر زبانتان مى‏‌نهد و دل‌هايتان را مطمئن مى‌‏گرداند كه در آن اكتفاكننده را كفايت است و شفاجوينده را شفاست.

بدانيد كه آن گروه از بندگان خدا كه نگه‌دارندگان علم او هستند، آنچه را بايد نگه‌دارند، نگه‌مى‌‏دارند و چشمه‏‌هاى آن را جارى مى‏‌سازند و به يارى، با هم مى‌‏آميزند و به محبت با يكديگر ديدار مى‏‌نمايند و جام سرشار به يكديگر مى‌‏نوشانند و سيراب از هم جدا مى‌‏شوند. ترديد و بدگمانى در آن‌ها راه نيابد و غيبت را در ميانشان راهى نيست. سرشت و خويشان چنين است و بر اين‌حال با هم دوستى مى‏‌ورزند و با يكديگر مى‏‌آميزند. چونان بذرهاى برگزيده‏‌اند كه جداشان كنند و برگيرند و بر زمين بيفشانند. بذرى كه خالص‌بودنش آن را بر ديگر بذرها برترى بخشيده و آزمايشش از هر ناپاک، پيراسته است.

پس آدمى، بايد كه اندرزهاى كريمانه را بپذيرد و پيش از آنكه حادثه دررسد از آن برحذر باشد و بنگرد به روزهاى كوتاه عمرش و درنگ اندكش در سرايى كه بزودى بايد كه واگذاردش و به سرايى ديگرش بدل كند. بايد براى آن سراى كه به آنجا رخت خواهد كشيد كارى كند. خوشا آنكه دلى دارد پيراسته از رذايل كه از هركه هدايتش مى‏‌كند، فرمان مى‏‌برد و از هركه تباهش سازد دورى مى‌‏جويد و به راهنمايى كسى كه ديدگانش را بينا ساخته به راه سلامت رسيده است و اطاعت از كسى را كه راه هدايتش نموده، شعار خود ساخته و پيش از آنكه درهاى هدايت بسته گردد و وسيله‏‌هايش منقطع شود، به سوى آن شتابد.

درِ توبه، به روى خود گشاده خواهد تا گناهانش را بزدايد. چنين كسى بر سر راه است و راه روشن هدايت پيش پاى اوست. حمد خدايى را كه اول است و هيچ چيز پيش از او نبوده است و آخر است و هيچ چيز پس از او نخواهد بود و برتر است و هيچ چيز بالاتر از او نيست و نزدیک است و هيچ چيز نزدیک‌تر از او نباشد. [در وصف رسول‌الله ص] قرارگاه او بهترين قرارگاه‌ها است و خاستگاه او شريف‌ترين خاستگاه‌ها، در معادن كرامت و مهدهاى پاكى و پاكدامنى. دل‌هاى نيكوكاران بدو گراييد و چشم‌ها به سوى او گرديد. خداوند با بعثت او كينه‌ها را مدفون ساخت و آتش خصومت‌ها را خاموش نمود. ميان ياران را بدو الفت داد و ميان خويشاوندان جدايى افكند. فرودستان را عزيز كرد، و عزيزان را فرودست، و حقايق را گاه به سخن آشكار نمود و گاه به خاموشى.