والک، که زمان رویشش در بهاره، طبع گرمی داره. برای همین، در این فصل،

مصرفش توصیه میشه که اثر سردی میوه‌های بهار رو خنثی کنه. والک‌پلو

غذاییه که خیلی طرفدار نداره، علیرغم اینکه خیلی سبزی پرخاصیتیه.

من فکر می‌کردم، مزه‌اش مثل سبزی‌پلو باشه و نهایتا کمی تندتر،

ولی اولین بار که اون رو پختم، مجبور شدم همه رو بریزم برای

کبوترها! بچه‌ها خوششون نیومد و دیگه هیچوقت برای یه

یه وعده ناهار یا شام، ازش استفاده نکردم. خب غذا،

غیر از مزه، به بوی خوشایند هم نیاز داره، اما والک،

مثل برگِ کلمه. نمی‌تونم بگم فاقد بوی خوشه

ولی خب پخته‌اش بوی خاصی داره که افراد،

جذبش نمی‌شوند. خواهرم مینو، خیلی

والک‌پلو دوست داره. با اینکه در فصل

بهار، در مغازه‌ها خیلی موجود بود،

اما، می‌رفت دماوند و می‌گفت

والک کوهی خوشمزه‌تره. وقتی این

غذا رو درست می‌کرد به من زنگ می‌زد و

می‌گفت: "خواهر بیا اینجا والک‌پلو پخته‌ام". من

هم که می‌دونستم بچه‌هام دوست ندارند، غذای خودمون

رو برمی‌داشتم و همگی می‌رفتیم اونجا. خوب نبود بهش بگم

که بچه‌ها این غذا رو دوست ندارند، برای همین می‌خندیدم و بهش

می‌گفتم: "مهمون سرزده، غذاش رو با خودش می‌آره" و این‌طوری هم

بچه‌ها بی‌ناهار نمی‌موندند هم خودم یه دل سیر، والک‌پلو می‌خوردم و هم یک

دورهمی ساده دیگر رو تجربه می‌کردیم. حالا با وجود کرونا نه دورهمی وجود داره

و نه کسی می‌تونه بره کوه، والک بچینه. این غذا، با مرغ یا گوشت، خوشمزه میشه.

تقدیم به خواهرم مینو

آدرس اینستاگرام من