|
خانه میناجون آنقدر لطافت در زمین هست که به آن روز و شب رکوع کنی خشم را بسپری به آب روان و با کمی مهر سد جوع کنی
| ||
|
توی تابستون وقتی غذاهای گرم نمیچسبه، نون و پنیر با هندوانه یا خربزه یا طالبی، نون و پنیر با خیار و گوجهفرنگی، نون و پنیر و سبزیخوردن، نون و پنیر با انگور، نون و پنیر با خیار و سرکه شیره یا خیار و سرکه انگبین، خیلی مزه میده. با خوردنش جگر آدم خنک میشه و جلا پیدا میکنه. من که اینقدر میخوردم که دلدرد میگرفتم. هم خوشمزه است، هم یهجوری، حال آدم رو جا میاره. هرچند که الان هرکدومشون با یه پرس چلوکباب رقابت میکنند!
امروزه، این مدل تغذیه دیگه روی بورس نیست. افرادی حاضرند بیشتر، نون، کالباس و خیارشور که روش پنیر پیتزا، رنده شده، با سس فراوان مصرف کنند تا این مدل حاضریهایی که در قدیم فقط رایج بود، رو نوش جان کنند! اگر کمی انصاف داشته باشیم، از حق نباید گذشت که سلامتی و حال خوب قدیمیها، بهخاطر همین غذاهای سالمی بود که هرکدوم رو به فصل خودش مصرف میکردند. مثل کلهجوش، اشکنه، نرگسی و از این قبیل غذاهای خوشمزه که در زمستان میخوردند.
اینکه چرا جوونهامون این روزها اصلا جون ندارند، عجیب نیست. مصرف غذای سالم در سلامت بدن خیلی موثره و حرف اول رو میزنه. با یک بازنگری در برنامه غذایی و کمی حوصله و وقتگذاری، به بهبود حال خود و خانوادهمون کمک کنیم.
موضوعات مرتبط: خاطره، تغذیه [ دوشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۰ ] [ 11:27 ] [ مینا ]
|
||
| [ طراحی : وبلاگ اسکین ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||